วันนี้ช่วงเย็นได้ไปพันธุ์ทิพย์ ได้ซื้อเจ้า Solar Charger ตัวนี้มาเพื่อหวังว่าจะได้ใช้กับกล้องถ่ายรูปและอุปกรณ์อื่น เสริมการใช้ถ่านจากที่เคยหวังว่าถ่านชาร์จได้จะประหยัดกว่าถ่านอัลคาไลน์ ปรากฏว่าพอใช้ไปสักระยะก็ชาร์จไฟได้ไม่เต็ม คงต้องดูกันต่อไปว่าเจ้า Solar Charger จะใช้ได้ดีและทนแค่ไหน

คราวก่อนนำคลิปของ Amazon Kindle มาให้ชมกันพร้อมกับเกริ่นนำไว้นิดหน่อย ทีนี้พอจะเขียนตอนต่อไปให้ได้เรื่องได้ราว ก็ติดทั้งความอยากจะทำอะไรอย่างอื่น (จะเรียกว่า "ภารกิจ" ก็รู้สึกจะโก้ไป) ทั้งความที่ตัวเราเองยังไม่ได้มีเจ้าห้องสมุดมือถือนี้ไว้ในครอบครอง รวมถึงผลการหาข้อมูลจากเว็บและบล็อกต่างๆ ของคนไทย ยังไม่ปรากฏชัดว่ามีใครรีวิวเจ้านี้แบบแกะกล่องหรือพูดเต็มปากเต็มคำว่า "ผม/ฉัน/ดิฉันซื้อแล้ว" ซักราย

วันนี้ไปธุระข้างนอก ระหว่างที่กำลังรอพบคนที่นัดไว้ จู่ๆ ก็พบว่าตัวเองกำลังทำสิ่งที่อาจนับเป็นนิสัยเสียได้ นั่นคือการเล่นเกมในเจ้ามือถือ Palm Tro650 ที่อุตส่าอยู่ทนกับเรามานานพอจะช่วยลดความรู้สึกเสียดายเงินหมื่นตอนซื้อมันลงได้บ้าง

ถามตัวเองว่าทำไมตอนนี้เราถึงเล่นเกมแทนที่จะอ่านหนังสือ คำตอบส่วนหนึ่งคือเราไม่ได้ใส่ใจที่จะเอาหนังสือมาเผื่ออ่านฆ่าเวลา แต่อีกเหตุผลหนึ่งคือ หนังสือบางเล่มมันมีขนาดและน้ำหนักที่ไม่ค่อยสะดวกแก่การพกพกนักเลย

แล้วถ้าเรามี Amazon Kindle เป็นของตัวเองแล้ว อะไรจะเกิดขึ้น? ไม่มีคำตอบที่ชัดเจนนัก อย่างที่บอกว่า ยังไม่เคยเจอบทความของคนไทยรายไหนที่ได้ซื้อมันมาแล้ว

ได้แต่เดาประการแรกว่า มันคงจะยังไม่รองรับภาษาไทย (มั๊ง?)

เรื่องที่ว่ามันเป็นแค่จอขาวดำ เคยอ่านใน Blog แห่งหนึ่ง มีคนเถียงแทนว่า แล้วหนังสือที่บางคนอ่านกันจนติดงอมแงมอย่าง Harry Potter นั่น มันก็แค่ตัวหนังสือดำๆ บนกระดาษขาว ก็จริงนะ ความรู้สึกส่วนตัวของผมก่อนจะเจอคำพูดนี้ เนื่องจากคุ้นเคยกับจอสีของคอมพิวเตอร์ และหนังสือบางเล่มที่มีภาพประกอบสีสวย

แต่มีอีกคนบอกว่า ยังไง "สี" ก็เป็นตัวช่วยบ่งบอกหรือจำแนกอะไรบางอย่างเหมือนกัน

เสร็จธุระตอนบ่าย ได้เลยไปพันธุ์ทิพย์เพื่อแวะไปดูเจ้าเครื่องคอมพิวเตอร์มือสองแบบที่เคยเรียกกันเล่นๆ ว่า "กระดานชนวน" (ลืมชื่อภาษาอังกฤษของมันไปซะแล้ว คือ คล้ายๆ NoteBook แต่มันมีแต่จอแบนๆ กับปากกาจิ้ม สามารถต่อคีย์บอร์ดและเม้าส์ได้) เพื่อจะลองจินตนาการว่ามันจะสามารถใช้อ่าน PDF แทนการใช้งาน Amazon Kindle ได้หรือไม่ ปรากฏว่าวันนี้ไม่เห็นมันในร้านที่เคยตั้งโชว์เลย

ลองตั้งคำถามดูว่า ทำไมเขาไม่ทำ Amazon Kindle ให้มันอ่านไฟล์ PDF เป็นหลัก?

คำตอบแรกๆ เหมือนเป็นการรักษาผลประโยชน์ของผู้ผลิต คือ ถ้าทำเครื่องมาขายแล้ว ผู้ซื้อหาเอาไปอ่านไฟล์ PDF ที่มีอยู่เกลื่อน Amazon ก็แทบไม่ได้อะไรต่อ ถัดมาบรรดาผู้ผลิต e-Book ก็ไม่ได้อะไร Amazon จึงเลือกไฟล์ Format ของตนเองเพื่อให้เกิดธุรกิจต่อยอดที่เป็นประโยชน์ทั้ง Amazon และสำนักพิมพ์ต่างๆ และคงย้อนกลับมาหาผู้อ่านในแง่ที่ว่า เมื่อสำนักพิมพ์หรือเจ้าของลิขสิทธิ์อยู่ได้ ก็จะมี e-Book  อ่านกันเรื่อยๆ โดยไม่ติดขัดขั้นตอนต่างๆ ทางการพิมพ์เหมือนหนังสือกระดาษ

บรรยากาศที่พันธุ์ทิพย์ยังคงมีเครื่องเล่น MP3-MP4 ขนาดเล็กไปจนถึงเครื่องเล่น DVD/VCD ขนาดพกพาวางขายกันเกร่อ แต่ยังไม่มีเครื่องมืออ่านไฟล์หนังสือโดยเฉพาะอย่าง Amazon Kindle เลย

ไม่ใช่ว่าอุปกรณ์พวกนั้นจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย แต่ในการสร้างสรรค์ภูมิปัญญาให้สังคมนั้น หนังสือต้องมาเป็นอันดับแรก ถ้าหนังสือเล่มๆ ยังมีข้อจำกัดเรื่องขนาด น้ำหนัก ราคา วาระการตีพิมพ์ ฯลฯ บทบาทของมันก็จะลดลงเช่นเดียวกับความคิดความอ่านของคนในสังคม

จึงอยากเห็นอุปกรณ์อ่าน e-Book เข้ามามีบทบาทแบบเดียวกับอุปกรณ์ดูหนังฟังเพลงและเล่นเกมแบบพกพาบ้างครับ

ยาหม้อใหญ่หม้อหนึ่งของการเขียนโปรแกรม คือการสั่งพิมพ์ออกทาง Printer เพราะนอกจากจะมีตำราให้ค้นคว้าน้อยแล้ว การทดลองสั่งพิมพ์จริงจะเปลืองทั้งกระดาษและหมึกพิมพ์ไม่ใช่เล่น

โชคดีที่มีโปรแกรมประเภทสร้างไฟล์ PDF หรือไฟล์ภาพที่จะทำงานโดยการจำลองตัวเองเสมือนเป็น Printer ตัวหนึ่ง การใช้งานจึงง่ายมาก เพียงแต่สั่งพิมพ์ตามปกติโดยเลือกให้ออกทาง Printer Emulator ที่ว่านี้ ก็จะได้ไฟล์ PDF หรือไฟล์ภาพต่างๆ ตามต้องการ

โปรแกรมที่ผมมีติดเครื่องเสมอคือ Pdf Creator ที่โดยปกติจะทำหน้าที่ในการสร้างไฟล์ PDF จากโปรแกรม Word หรือโปรแกรมใช้งานอื่นๆ โดยทั่วไป มาในช่วงวันสงกรานต์ปีนี้ที่ไปไหนไม่รอดอีกเช่นเคย ก็หยิบเอาโปรแกรมโหราศาสตร์ยูเรเนียน Virgo07 ที่ทำค้างมาแต่ปีมะโว้มาปรับปรุงต่อ โดยเฉพาะเรื่องการพิมพ์ทางเครื่อง Printer ก็ได้ Pdf Creator นี้เองที่ช่วยให้สามารถลองผิดลองถูกตามประสาโปรแกรมเมอร์สมัครเล่นได้นับเป็นสิบๆ ครั้ง โดยยังไม่ได้ใช้กระดาษสักแผ่นหรือหมึกสักหยด ต้องขอขอบคุณผู้ที่สร้างโปรแกรม PDF Creator เป็นอย่างมาก เพราะเป็นของฟรี Open Source ครับ ผมได้มาจากโปรแกรมในชุด Chantra ของ SIPA หรือผู้สนใจจะหาดาวน์โหลดโดยตรงจากอินเตอร์เน็ต เช่นที่ http://sourceforge.net/projects/pdfcreator/ ก็ได้ครับ

บอกไว้ก่อนว่านี่เป็นหน้าโฆษณานะครับ และคงจะเป็นข่าวล่าไปค่อนข้างมาก คือเจ้าอุปกรณ์อ่านหนังสือแบบ e-Book ของ Amazon ตัวนี้ได้เริ่มจำหน่ายมานานพอสมควรแล้ว และผมก็ได้เข้าร่วม Affiliate กับ Amazon มาแต่ปลายปีที่แล้ว แต่ก็มัวไปทำอะไรอย่างอื่นซะจนเวลานี้ มีบทความเกี่ยวกับเจ้า Amazon Kindle เผยแพร่ทั้งภาษาอังกฤษและไทยมากพอสมควรแล้ว จะลอกเขามาก็ไม่ใช่นิสัย จะเขียนเองก็ติดว่ายังไม่ได้ลงทุนซื้อมาใช้เอง

ก็ให้บังเอิญพึ่งจะคิดหาคลิปเกี่ยวกับ Amazon Kindle ใน YouTube ขึ้นมา พบว่ามีอยู่พอประมาณ วันนี้ก็ขอนำมาโหมโรงกันสัก 1 คลิปสั้นๆ ก่อนครับ

เมื่อตอนที่ลองทำ Channel ของ Youtube ที่ http://www.youtube.com/rojnchin ก็ยังไม่มีคลิปอะไรของตัวเองมาจนบัดนี้ คงมีแต่ "ของสะสม" เล็กๆ น้อยๆ หนึ่งในจำนวนนั้นคือคลิปจากเกม Commandos 1 : Behind the Enemy's Line ทั้งที่เป็น Tutorial และ Introduction ของเกมและก่อนเข้าแต่ละ Mission ปรากฏว่ายิ่งนานวัน ยิ่งมีผู้ดูคลิป Tutorial เหล่านี้ โดยเฉพาะ Basic เพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยความสงสัยแล้วต้องหาคำตอบ จึงพบจนได้ว่า มีเว็บดาวน์โหลดเกมบางแห่งนำคลิป Basic Tutorial ของเกมที่ผมอัพโหลดไว้นี้ไป Embed ไว้ประกอบการโฆษณาให้คนดาวน์โหลดเกมด้วย วันนี้จึงอยากจะนำมาแสดงไว้ใน blog ของตัวเองบ้าง ไม่เฉพาะแต่ Basic Tutorial เท่านั้น แต่ขอยกมาทั้ง Playlist เพื่อให้เห็นว่าเกมรุ่นเก่าเขาทำ Tutorial กันอย่างไร

คราวก่อนๆ เคยบ่นในเรื่องถูกพวกเดรัจฉานที่หากินทางโทรศัพท์เข้ามารบกวนทางมือถือในคอลัมน์ประสบการณ์ไอที ทั้งที่อาจจะไม่เกี่ยวกับไอทีโดยตรง คราวนี้ขอพูดถึงเจ้า Palm Treo 650 ลูกสมุนคู่ใจที่ช่วยในการรับมือกับไอ้อีพวกนั้น ด้วยคุณสมบัติพิเศษบางประการ ซึ่งอาจมีอยู่ในโทรศัพท์มือถือ/พีดีเอโฟนรุ่นที่ท่านใช้อยู่ด้วย

อันดับแรก คือ การมีสมุดโทรศัพท์ที่ใช้งานง่าย และบันทึกได้มาก ถ้ามันโทรมาแบบโชว์เบอร์ปกติ พอรับแล้วรู้ว่าเป็นพวกบัตรเครดิต/ประกันจอมตื๊อไร้มารยาทที่อาจโทรมารบกวนอีก ก็ Mem มันไว้เลย แต่เก็บไว้ในหมวด Unfiled หรือ Blacklist ในชื่อหรือนามสกุลให้ใส่คำที่เวลาโทรมาแล้วจะเห็นชัด เช่น "บริษัทประกัน..." จะได้รู้ทันทีแล้วไม่ต้องรับสาย

พูดถึงการปฏิเสธไม่รับสาย หากเป็นเบอร์ที่ Mem ไว้เป็น Blacklist หรือพวกที่ไม่ยอมโชว์เบอร์แล้ว สามารถกดปุ่มวางหูเพื่อปฏิเสธไม่รับสายได้ อันที่จริงอาจจะไม่ต่างกับมือถือทั่วๆ ไป แต่ในมือถือรุ่นเก่าของผม ไม่มีปุ่มวางสายแยกจากปุ่มรับสาย ทำให้มีทางเลือกแค่กดปุ่มรับสาย กับปล่อยให้ดังไปเรื่อยๆ

ทีนี้พอกดปุ่มไม่รับสายแล้ว บางทีมันอาจยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ โทรเข้ามาตื๊ออีก หากเราไม่รับสายและเห็นว่าการกดปุ่มตัดสายซะก่อนไม่ได้ผล เสียงก็จะดังรบกวนเราเรื่อยๆ เจ้า Treo มันดีตรงที่สามารถปิดเสียงได้ด้วยการเลื่อนปุ่มบนตัวเครื่องเท่านั้น ไม่ต้องไปเข้าเมนูซับซ้อนอย่างบางรุ่น เราจึงสามารถปล่อยให้เครื่องสั่นไปได้เรื่อยๆ จนกว่าสายจะหลุดไปเอง

ไม่ว่ามือถือของท่านจะมีคุณสมบัติเหมือนเจ้า Treo ของผมหรือไม่ก็ตาม อีกวิธีหนึ่งที่อาจศอกกลับพวกมันได้ คือพอรู้ว่าเป็นเดรัจฉานพวกนี้ ก็แค่กดปุ่มรับสาย แต่ไม่ต้องพูดอะไรกับมัน วางเครื่องไว้กับโต๊ะหรือเก็บเข้าซอง ปล่อยให้มันพูดกับสุญญากาศไปเรื่อยๆ ถ้ามันไม่รีบวางก็เปลืองค่าโทรศัพท์ไปเอง

ระยะนี้ถูกคนพวกนี้รบกวนบ่อยมาก อัพเดทบล็อกคราวหน้าคงต้องกลับไปสู่เรื่องเชิงสร้างสรรค์ซะที

คราวก่อนเคยพูดถึงเรื่องมีคนโทรหาตอนเที่ยงแล้วไม่ได้รับ ซึ่งจนบัดนี้ยังไม่ได้พิสูจน์ทราบว่าเบอร์นั้นเป็นใคร คราวนี้มีโทรศัพท์มาตอนที่กำลังอยู่บนรถเมล์ที่กำลังอึกทึกเกินกว่าจะคุยได้ พอถึงบ้านลองเสิร์ชทางอินเตอร์เน็ต จึงพบความจริงตามที่ลอกมาข้างล่างนี้ ข้อความเป็นของผมเอง ถ้าไม่จำเป็นอย่างคลิกที่ลิงค์ "ที่มา" ในตอนท้ายนะครับ เพราะเป็นกระทู้ที่มีโฆษณาน่าเกลียดมาก แถมใส่คำว่า "บ้า" ไว้ในบัญชีคำหยาบ โพสต์ว่าใครบ้าก็ไม่ได้ โพสต์คำว่า "บ้าง" หรือ "บ้าน" ก็ไม่ได้ "บ้า" จริงๆ ครับ

รำคาญ

---

ช่วงนี้การหาลูกค้าบริษัทประกันชีวิตทางโทรศัพท์มากเหลือเกิน รบกวนเวลา บางครั้งกำลังประชุมด่วนอยู่ ขอรบกวนเซลล์ไปหาลูกค้าโดยตรง หรือไม่ก็ขอให้เป็นหลังเวลาปฏิบัติงานปกติ เบอร์ที่มักมีบ่อยคือ 026880788 026602000

โดย เบื่อเซลล์ประกัน [17 ธ.ค. 2550 , 16:36:37 น.] ( IP = 125.27.200.221 : : )

ข้อความ 1 026602000 เบอร์นี้น่าจะเป็น 18 มงกุฎครับ ลองขอเอกสารมาดูก่อน เขาจะไม่ยอมให้ครับ แต่จะบอกว่า บริษัทฯไม่มีนโยบายทางด้านส่งเอกสารให้ลูกค้า

โดย abc@yahoo.com [17 ธ.ค. 2550 , 18:04:21 น.] ( IP = 61.19.67.65 : : )

ข้อความ 2 Date : 15 ธค 2550 >Place : โรงรถบ้ านตัวเอง >ตอนบ่ายกำลังล้างรถอยู่ดีๆ มีโทรศัพท์เข้ามาเป็น Private NO.โทรเข้ามา >เป็นเสียงระบบอัตโนมัติแจ้งว่า >ขณะนี้บัตรเครดิตธนาคารสแตนดาดชาร์เตอร์ของคุณabc@yahoo.comถูกอายัติ >เนื่องจากค้างชำระเกินกำหนด(...โอ้วว!! ตรูไปทำบัตรกับมั นชาติไหนฟระ -_-“) >จากนั้นเสียงก็บอกว่า หากมีข้อสงสัยให้กด 0 เพื่อติดต่อพนักงาน เมื่อกด 0 >ก็มีเสียงผู้หญิงรับสายอ้างว่าเป็นฝ่ายตามหนี้ของธนาคารบอกว่าคุณabc@yahoo.comทำบัตรไว้ด้วยวงเงินแปดหมื่นบาทและเป็นหนี้อยู่หกหมื่นกว่าบาท >ถ้าไม่จ่ายจาโดนโน้นนี่ บลา บลาๆๆๆ (แนวไซโค ฟังแล้วตกใจนิดนึง) >เราก้อปฏิเสธไปบอกว่าไม่รุ้เรื่อง ทางโน้นเลยบอกว่า >เด๋วอิชั้นจะส่งเรื่องให้ทางฝ่ายกฎหม ายของแบงค์ชาติเพื่อช่วยเหลือคุณ >อีกซักครู่จะมีเจ้าหน้าที่โทรมานะครับ >วางหูเส็ดไปล้างรถต่อ แป๊บนึงมีผู้ชายโทรมา ไม่โชว์เบอร์ >อ้างว่าโทรมาจากแบงค์ชาติ (ตอนนี้เริ่มผิดสังเกตละ เสียงจากข้างนอกของCallcenterเมื่อกี๊กับออฟฟิศแบงค์ชาติ ยังกะอยู่ที่เดียวกัน -_-) >โทรมาทำนองเห็นอกเห็นใจ ...อ้าว!! >แสดงว่าข้อมูลของคุณรั่วไหลถูกพวกมิจฉาชีพเอาไปทำบัตรเครดิตแน่เลยครับ >...อยากจะสวนกลับไปจริงๆ ‘ก้อรั่วไหลไปให้พวกมรึงโทรมาหาเนี่ยแหละ’ ) >งั้นทางเราขอทราบหน่อยครับว่าคุณมีกี่บัญชีที่มีบัตรเอทีเอ็ม >และขอให้คุณไปที่ตู้เอทีเอ็มเพื่อทำธุรกรรม >เพื่อยืนยันว่าบัตรของคุณเป็นของคุณจริง ถ้าหลังจากนี้ >บัตรอื่นๆที่มีชื่อคุณจะถูกอายัติทั้งหมดเพราะคาดว่าถูกเอาไปปลอมนะครับ >อีกซัก 20 นาทีเดี๋ยวโทรมาใหม่นะครับ กรุณารอที่ตู้เอทีเอ็มนะครับ >ถึงตอนนี้รู้ชัวร์ละว่ามั่วนิ่มมาแน่ๆ >บ่ายวันเสาร์อยู่บ้ านดีๆให้ออกไปตู้เอทีเอ็ม มีที่ไหน >แต่เพื่อความสบายใจก็เลยโทรไปที่call center ของธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ >เมื่อแจ้งชื่อนามสกุลก็ไม่พบว่าเคยทำธุรกรรมใดๆกับธนาคาร >ทางธนาคารบอกว่าช่วงนี้มีลูกค้าโทรมาแจ้งหลายรายว่าพวกมิจฉาชีพโทรมาหลอกเรื่องบัตรเครดิต >....ตอนนี้ก็สบายใจละ เลยไปล้างรถต่อ >ซักพักโทรมาใหม่ สวัสดีครับ ผมชื่อ ... >หัวหน้าฝ่ายกฏหม ายของธนาคารแห่งประเทศไทยครับ (..โห เป็นหนี้แค่เนี้ยหัวหน้าใหญ่โทรมา ได้รับเกียรติอย่างสูงจริงๆ กร๊ากกก) >ทางโน้นยังไม่ทันพูด อะไรต่อ เราเลยบอกว่ารู้ความจริงหมดแล้ว >โทรเช็คกับธนาคารเรียบร้อย ไม่มีหนี้สินใดๆกับทางธนาคาร >คนสมัยนี้หากินกันง่ายนะครับ โทรหลอกชาวบ้ าน .....ในขณะที่เพิ่งนึกคำด่าออก >กำลังจะด่ามั นว่าไอ้เ...%@&* มั นก็ไหวตัวทัน ชิงวางหูไปก่อน เซ็งเป็ด!!!! >สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกท่านที่อุตส่าห์นั่งอ่าน ความจริงแล้ว >จับโกหกมั นได้ตั้งแต่ตอนฝ่ายแบงค์ชาติแล้วแหละ >เพราะแบงค์ชาติจะติดต่อระหว่างแบงค์เท่านั้น >ไม่มีการโทรหาลูกค้าของธนาคารพาณิชย์แต่อย่างใด >ยิ่งบอกให้ไปตู้เอทีเอ็มนี่ใช่เลย เพิ่งอ่านเมลล์มาวันก่อน >ประมาณว่ามั นจะให้โอนเงินไปบัญชีมั นเพื่อทดสอบอะไรทำนองนี้ >ตอนแรกกะว่าจะหลอกเอาเลขที่บัญชีมั นมาเพื่อแจ้งตำรวจ แต่นึกขึ้นได้ว่า >บัญชีพวกนี้เป็นบัญชีที่จ้างชาวบ้ านที่ไม่รู้เรื่องมาเปิด >ดังนั้นถึงได้เลขที่บัญชีส่งตำรวจก็ตามจับคนร้ายไม่ได้อยู่ดี >ทำอาไรไม่ได้เลยมานั่งเขียนเมลล์ให้ชาวบ้ านอ่าน และระวังตัวกันนิดนึงนะคับ >ภัยพวกนี้ใกล้ตัวมากกว่าที่คิดไว้แฮะ abc@yahoo.com

โดย abc@yahoo.com [17 ธ.ค. 2550 , 20:58:38 น.] ( IP = 61.19.67.12 : : )

ข้อความ 3 ขอบคุณ ท่าน abc

โดย ชาวพังงา [18 ธ.ค. 2550 , 08:18:15 น.] ( IP = 125.27.201.153 : : )

ข้อความ 4 ทำไมบริษัทขายประกัน และบัตรเครดิต ได้เบอร์โทรไปง่าย ๆ เบื่อเหมือนกัน เดี๋ยวสายจากบริษัทปะกัน เดี๋ยวบัตรเครดิต เดี๋ยวสรรพากร วุ่นวายมาก เสียเวลาทำมาหากิน เจ้าหน้าที่ควรดูแลตรงนี้ด้วย

โดย bird [18 ธ.ค. 2550 , 09:15:15 น.] ( IP = 61.19.234.218 : : 192.168.10.143 )

ข้อความ 5 มีการขายข้อมูล ใว้ใจใครได้ที่ไหน ลองไปจดทะเบียนบริษัทดูสัก 6 ล้านสิ ไม่กี่วันต่อมาจะมีโบรชัวร์สินค้าไฮโซราคาแพงส่งถึงบ้_านโดยนึกไม่ออก ว่าเคยเดินไปเหยียบโชว์รูมพวกนั้นมั่งไหม มันจะรั่วที่ขั้นตอนไหนไม่อยากรู้หรอก แต่มันรั่วกันได้

โดย มีการขายข้อมูล [1 ม.ค. 2551 , 23:50:53 น.] ( IP = 125.27.201.122 : : )

ข้อความ 6 วันนี้มีโทรเข้ามาจากเบอร์ 026602000 เวลาประมาณ 6 โมงเย็นกว่าๆ พอดีกำลังอยู่บนขสมก.ที่เปิดวิทยุดังลั่นจนไม่ได้ยินมันพูด เลยรอดตัวไป ลองย้อนดูเบอร์ที่เคยโทรเข้า ปรากฏว่ามันเคยโทรมาเมื่อปลายเดือนมกราหนหนึ่ง ตอน 10 โมงเช้ากว่าๆ จำได้คร่าวๆ ว่าเหมือนจะเป็นบริษัทประกันอะไรสักอย่าง พอดีกำลังงานยุ่ง ก็บอกมันไปอย่างนั้นแล้วรีบวางหู ส่วนไอ้เบอร์ที่โทรเข้ามาแล้วเป็นเสียงระบบอัตโนมัติเคยเจอเหมือนกัน แต่ไม่เคยฟังได้ใจความ เพราะรู้สึกรำคาญว่ามีแต่เราโทรไปที่อื่นแล้วเจอระบบอัตโนมัติ นี่โทรมาหาเราเองทำไมมาเปิดเทปอะไรให้ฟังก็ไม่รู้ เลยวางทันที พึ่งจะรู้จากคุณ abc ว่ามันเป็นอย่างนี้นี่เอง

โดย rojn [7 ก.พ. 2551 , 20:12:58 น.] ( IP = 124.120.252.127 : : )

ที่มา http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=phangnga&topic=5713 (ไม่จำเป็นอย่าคลิก)

วันนี้ ได้มีโอกาสไปเข้าร่วมการสัมมนาเกี่ยวกับ Opensource ที่องค์กรรัฐและเอกชนหลายแห่งร่วมกันจัด นับว่าเป็นการสัมมนาที่มีเนื้อหาเข้มข้น ให้ความรู้อย่างมากมาย แต่วันนี้ขอยกมาเพียงประเด็นเดียวก่อน

สิ่งหนึ่งที่บรรดานักนิยม Opensource ชอบยกเป็นข้ออ้าง คือ เรื่องการเปิดเผย Source Code อันจะทำให้สามารถเอาไปดัดแปลแก้ไขให้ดีขึ้น และตรงตามความต้องการได้มากขึ้น หลายคนรวมทั้งตัวผมเองคงจะเคยมีคำถามอย่างที่ตั้งเป็นชื่อเรื่องไว้ ว่าถ้าฉันไม่รู้เรื่องการเขียนโปรแกรมเลย หรือถึงรู้บ้างก็ไม่ได้รู้ภาษาที่เขาใช้เขียน Opensource อันนั้นๆ แถมโปรแกรมที่ทำออกมามันก็ใช้งานดีอยู่แล้ว ไม่เห็นจะต้องรู้ต้องมี Source Code ไปเพื่ออะไรเลย

มาวันนี้ได้รับคำตอบ (แม้จะไม่ได้ลุกขึ้นถามวิทยากร) แล้วว่าเพื่อความโปร่งใสชัดเจนว่า โปรแกรมที่ใช้อยู่นั้น ไม่ว่าจะฟรีหรือเสียตังค์เท่าไหร่ก็ตาม มันทำงานได้ตามที่อวดอ้างสรรพคุณไว้จริงๆ ไม่ขาดไม่เกิน

เพื่อไม่ให้กระทบคนอื่นแม้โดยไม่ตั้งใจ ขอยกตัวอย่างสมมติจากตัวเองซึ่งก็ทำโปรแกรมอยู่บ้างเหมือนกัน คือโปรแกรมโหราศาสตร์ยูเรเนียน นามว่า Virgo ที่นักโหราศาสตร์ยูเรเนียนหลายท่านใช้กันอยู่

ทุกวันนี้เป็นการขายโปรแกรมอย่างที่คนอื่นเขาขายกันทั่วไป คือขายเป็นโปรแกรมที่คอมไพล์เรียบร้อยแล้ว และอยู่ด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจกันว่าโปรแกรมนี้มันทำงานแค่การผูกดวงและวิเคราะห์ดวงตามหลักโหราศาสตร์ยูเรเนียนตามที่คู่มือบอกไว้จริงๆ ไม่มีอะไรขาดเกิน

แต่มาในยุคนี้ ยุคที่มีการโจรกรรมทางอิเล็คทรอนิกส์กันดาดดื่น ถ้าเกิดมีใครสงสัยขึ้นมาล่ะว่า โปรแกรมผมแอบหมกเม็ดอะไรไว้หรือเปล่า เช่น แอบดักจับและขโมยข้อมูลอะไรของผู้ใช้ส่งให้ผมทางอินเตอร์เน็ตหรือเปล่า หรือแอบตั้งเวลาให้โปรแกรมหมดอายุเมื่อใช้งานไปสักระยะ พอผู้ใช้แจ้งมาก็จะได้ฉวยโอกาสเรียกค่าต่ออายุหรือขายเวอร์ชันใหม่หรือเปล่า ฯลฯ

ถ้าผมทำโปรแกรมในแนวคิดของ Opensource (ซึ่งสามารถขายเอาเงินได้ ไม่ใช่ต้องแจกฟรีเสมออย่างที่บางคนเข้าใจ รายละเอียดอยู่นอกประเด็นของบทความนี้) Source Code ที่เปิดเผยออกไปจะเป็นตัวช่วยยืนยันว่าไม่ได้มีอะไรหมกเม็ดอย่างนั้นจริงๆ แม้ User ธรรมดาระดับตาสีตาสาพึ่งหัดคลิกเม้าส์จะตรวจสอบเองไม่ได้ ก็เอาไปให้คนที่เขารู้ช่วยตรวจสอบได้

ในโลกแห่งความเป็นจริง คงไม่มีใครระแวงโปรแกรมโหราศาสตร์กันขนาดนั้น แต่โปรแกรมอื่นๆ ล่ะ อย่างเช่น Opensource ที่จะต้องเอามาใช้ในการทำ e-commerce นั้น ความปลอดภัยและน่าเชื่อถือเกี่ยวกับข้อมูลของผู้ใช้อินเตอร์เน็ตทั้งตัวเจ้าของเว็บเองและผู้ชมเว็บทั้งหลายเป็นเรื่องที่มองข้ามไม่ได้แน่นอน

ฝากไว้เป็นความรู้ครับ ว่าการเปิดเผย Source Code ไม่ใช่แค่การพัฒนาต่อยอดกันในหมู่ผู้รู้เท่านั้น แต่เพื่อความโปร่งใสในการใช้งานด้วย

ความจริงตั้งใจจะหาเรื่องเชิงสร้างสรรค์มาอัพเดท Blog กลับมีเหตุให้ต้องมาบ่นในเรื่องที่อาจจะไม่เกี่ยวกับไอทีโดยตรง คือเรื่องเกี่ยวกับมารยาทในการใช้โทรศัพท์มือถือ

มีความเป็นไปได้ที่คุณอาจโทรหาใครบางคนหรือมีใครบางคนโทรหาคุณโดยลืมไปว่านี่มันประมาณเที่ยงกว่าๆ เวลาที่ผู้รับสายควรจะได้นั่งกินข้าวและพักผ่อนบ้างตามสมควร หรือเป็นไปได้ที่มันมีเหตุจำเป็นจริงๆ บางทีผู้รับสายอาจรับสายเพราะความอยากรู้ หรือรับเพราะเป็นเบอร์ที่เม็มไว้ แล้วอาจจะบอกว่า "กำลังทานข้าวครับ(ค่ะ) เดี๋ยวค่อยโทรมาใหม่ หรือเดี๋ยวจะโทรกลับไป" ถ้าผู้โทรไปมีมารยาทก็อาจยอมรับข้อเสนอนี้ หรืออาจจะบอกว่า "ขอโทษครับ(ค่ะ) ต้องการแค่จะบอกว่า..." แล้วพูดธุระให้จบในสองสามประโยค

ถ้าโทรไปแล้วคนที่อยู่ปลายทางไม่ยอมรับสาย สิ่งที่ควรทำไม่ว่าจะเป็นเวลาเที่ยงหรือเวลาไหน คือรอสักครู่ แล้วค่อยโทรกลับไปใหม่

แต่สิ่งที่ผมเคยพบเมื่อปีที่แล้ว ในช่วงสองสามเดือนและมักเป็นตอนประมาณต้นเดือน มีคนพยายามที่จะโทรมาในช่วงเที่ยงกว่าๆ ด้วยเบอร์ที่ไม่เคยรู้จัก เป็นตอนที่ผมกำลังเดินมากินข้าวหรือไม่ก็ตอนกำลังซื้อข้าว ต้องกดปุ่มปฏิเสธไม่รับสายไปสองสามหนจึงหยุด แล้วไม่โทรกลับมาอีกเลยไม่ว่าบ่ายวันนั้นหรือวันไหนๆ

มีบ้างเหมือนกันที่ปรากฏทีหลังว่าเป็นคนที่พึ่งรู้จักไม่นานพยายามติดต่อธุระจริงๆ ก็บอกเขาไปตามตรงว่ากำลังทานข้าว จึงไม่รับสาย

แต่ก็ยังมีเบอร์ปริศนาบางเบอร์ที่หาไม่เจอในรายชื่อคนที่เคยได้รับนามบัตรแล้วยังไม่ได้เม็มไว้

และวันนี้ก็มีเบอร์ใหม่อีกเบอร์ที่โทรเข้ามาตั้งแต่เวลา 12.14 น. กดปุ่มไม่รับสายไปสองหนก็ไม่ยอมเลิก จนต้องปิดเสียงแล้วปล่อยตามบุญตามกรรม ก็ยังพยายามโทรเข้ามาจนถึงเวลาประมาณเที่ยงครึ่งกว่าๆ รวม 7 ครั้งด้วยกัน

เรื่องใครจะโทรมาชวนไปกินข้าวด้วยกันนี่ตัดไปเลย มันต้องโทรก่อนเที่ยงสักหน่อย ไม่ใช่เที่ยงกว่าๆ

ความเป็นไปได้ประการแรกคือคนดูเว็บโหราศาสตร์ยุคไอทีแล้วอยากดูดวง ทั้งที่ประกาศแล้วว่าไม่รับดูส่วนตัว แล้วทำไมต้องเป็นตอนเที่ยงกว่า

ถัดมาคืออาจเป็นพวกหลอกลวงให้เราโอนเงินทางเอทีเอ็มที่เป็นข่าว คือเห็นว่าเป็นช่วงที่เราน่าจะเดินออกมานอกออฟฟิศ จะหลอกให้ไปที่ตู้เอทีเอ็มได้ง่าย แต่ทำไมไม่รอสักเที่ยงครึ่งกว่าซึ่งเราน่าจะกินข้าวเสร็จแล้ว หรือไม่ก็เวลาหลังเลิกงานหมาดๆ และที่สำคัญ มันไม่น่าจะโชว์เบอร์นี่นา

ที่สงสัยมากที่สุดคือพวกตัวแทนบัตรเครดิตและขายประกันที่อาจโทรมาแบบรู้ทั้งรู้ แต่ต้องการความชอบธรรมในการโทรมาใหม่ตอนบ่าย โดยเราบอกให้โทรมาใหม่เองหรือถามว่าเราจะสะดวกรับสายเมื่อไหร่

ความที่ใจแข็งไม่ยอมรับสายแต่แรก โดยหวังว่าถึงจำเป็นอะไรแค่ไหนน่าจะโทรมาใหม่เองตอนบ่าย แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น และไม่อยากเสียเวลาโทรกลับไปเองเพราะอาจกลายเป็นทะเลาะกันจนเสียการงาน เลยไม่รู้ความจริงว่าเป็นใครเรื่องอะไรแน่

สุดท้ายนี้ ขอให้คุณผู้อ่านทุกท่านได้รับประทานอาหารอย่างมีความสุขปราศจากผู้รบกวนครับ

เมื่อวันที่ 4 ได้พูดเรื่องปัญหา Blue Screen ไปแล้ว ผลสุดท้ายคือได้ตัดสินใจลงวินโดวส์ใหม่ตั้งแต่วันอาทิตย์ โดยการ Format Drive C: ไปเลย โดยที่ข้อมูลส่วนใหญ่เก็บอยู่ที่ D: ตามที่ได้ฟังมาจากใครต่อใครหลายคน และก่อน Format ยังได้โคลน C: ไปที่ฮาร์ดิสก์เก่าอีกตัวไว้ เป็นอันว่าข้อมูลเดิมปลอดภัยแน่นอน

ว่าที่จริงความรู้สึกแหยงไม่อยากลงวินโดวส์ใหม่ก็เพราะมันหมายถึงการจะต้องลงโปรแกรมใหม่เกือบจะทั้งหมดด้วย แต่พอถึงเวลาต้องทำจริงๆ มันจะน่าเบื่อเฉพาะตอนกำลังรอให้การลงวินโดวส์สำเร็จเสร็จสมบูรณ์นั่นแหละ ต่อจากนั้นหากเป็นเวลาที่ว่างจริงๆ และไม่ได้รีบเร่งต้องใช้งานอะไร  รวมถึงความมั่นใจว่าข้อมูลเดิมยังอยู่ครบ การลงไดรเวอร์และโปรแกรมใช้งานอื่นๆ กลับเป็นความเพลิดเพลินด้วยซ้ำไป ยังไงก็ตามหวังว่าคอมพิวเตอร์ Desktop ชุดนี้และวินโดว์สที่ลงครั้งนี้ จะยังอยู่กับเราไปได้อีกหลายเดือน

นักคอมพิวเตอร์ทั่วๆ ไปที่ยังใช้ Windows อยู่คงต้องมีบ้างที่จะเจอกับปัญหา Blue Screen ที่อาจขึ้นได้ด้วยสาเหตุหลายประการด้วยกัน 

วันสองวันนี้ผมเริ่มเจอบ่อย ทำได้แค่ลองเอาโปรแกรมบางตัวออกก็ถูไถทำงานต่อไปได้บ้าง แต่เหมือนจะไม่หายขาด

ที่กวนโมโหก็คือเจ้าข้อความใน Blue Screen นี้เต็มไปด้วยภาษาช่างเถอะที่ชาวบ้านอย่างเราๆ ยากจะเข้าใจว่า มันเกิดจากแรมเสื่อม ฮาร์ดดิสก์เสีย ไดรเวอร์ห่วย หรืออะไรกันแน่

จากหมายเลข Error ที่จดไว้ ลองไปค้นตามเว็บต่างๆ ก็ยังคลุมเครือว่าเป็นที่แรมหรือไดรเวอร์อะไรสักตัว

ความคิดแว่บหนึ่งคืออยากจะลองเปลี่ยนไปใช้เครื่องแมคซะเลยให้รู้แล้วรู้รอดไป

แต่ก็ติดปัญหาว่าคงต้องลงทุนสูงนับหมื่นๆ บาท แค่ซื้อเครื่องพร้อมโอเอสแล้ว ยังต้องหาโปรแกรมที่จำเป็นอะไรเพิ่ม กว่าจะได้ข้อมูลเรื่องพวกนี้ครบ น่าจะใช้เวลามาก

และปัญหาสำคัญคือถ้าจะยังทำโปรแกรมขายอยู่ ถึงมีแมคก็จะทิ้งวินโดวส์ไปไม่ได้ นั่นหมายความว่าต้องรันวินโดวส์ในแมคหรือไม่ก็ยังต้องมีพีซีอยู่

เรื่องการใช้ Linux ก็คงจะติดปัญหาทั้งเรื่องการหาไดรเวอร์ต่างๆ และการเสียเวลาทำความเคยชินกับการใช้งานซึ่งน่าจะยากกว่าแมคหลายเท่า

ถ้าจะซื้อเครื่องพีซีใหม่แทนโดยเลือกเครื่องที่มียี่ห้อหน่อย ว่ากันว่า Windows จะพยศน้อยลงเมื่อรันบนเครื่องมียี่ห้อ อ้างกันว่าคุณภาพฮาร์ดแวร์มันดีกว่า

หรือถ้าจะยังอยู่กับพีซีเครื่องเดิมก็ต้องเสียเวลาหาว่าสาเหตุที่แท้จริงคืออะไร อาจต้องลอง Format แล้วลงวินโดวส์ใหม่ (อีกแล้ว)

ภายในเดือนนี้หรืออาทิตย์หน้าคงต้องตัดสินใจบางอย่าง

ปีก่อนพูดถึงเครื่อง Notebook ที่ราคาถูกลงกว่าแต่ก่อนมาก มาปีนี้เริ่มมีความพยายามทำให้ทั้งถูกและมีขนาดเล็กลงอีกด้วย

ภาพที่เห็นนี้มาจาก http://www.trendypda.com/modules/news/article.php?storyid=91 แต่ตัวผมเองเห็นมันครั้งแรกเมื่อวันก่อนที่ร้านแห่งหนึ่งในห้างพันธุ์ทิพย์ด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง เพราะโดยปกติ เราย่อมทราบดีว่า เครื่อง Notebook นั้นยิ่งเล็กยิ่งแพง แต่ราคาที่เห็นแค่หมื่นกว่าๆ เท่านั้น

สอบถามผู้ขายกับดูสเป็คในโบรชัวร์ประกอบไปด้วย แล้วกลับมาค้นข้อมูลเพิ่มเติมอีกที ถึงค่อยๆ ตาสว่าง ว่ามันมีเหตุปัจจัยหลายประการที่ทำให้ราคามันถูกประมาณนั้น

แทนที่จะใช้ฮาร์ดิสก์อย่างเช่น Notebook ทั่วไป เล่นใช้ฮาร์ดดิสก์แบบ Flash ซึ่งมีขนาดเพียง 4 GB เท่านั้น (หมายถึงตัวที่ผมเห็นนะครับ ตามข้อมูลที่ค้นได้เพิ่มเติมมีตั้งแต่ 2 -16 GB) และไม่มีซีดีรอมหรือดีวีดีรอมด้วย แค่สองอย่างนี้ก็ลดต้นทุนไปไม่รู้เท่าไหร่แล้ว

ไหนยังจะใช้ Linux เป็น OS อีกต่างหาก ตามสเป็คบอกว่าสามารถใช้กับ Windows XP ได้ มีคนบอกว่าถ้าลง Windows XP กับ Office ใช้เนื้อที่ 1 GB กว่าๆ สงสัยจะเป็น XP รุ่นเก่ากว่าในเครื่องของผม คือโฟลเดอร์ Windows ของผมใช้ไปตั้ง 3 GB กว่าๆ แล้ว

ผมชอบความเห็นหนึ่งใน Pantip.com ที่บอกว่าเจ้านี่มันอยู่ระหว่าง PDA กับ Notebook ที่เราใช้กันอยู่เดิม

คนที่จะใช้เครื่องนี้น่าจะมีอยู่สองประเภท คือ พวกที่ต้องยอมรับการใช้งาน Linux กับงานพื้นฐานบางอย่างโดยไม่คำนึงถึงความเข้ากันได้กับงานใน Windows ส่วนคนที่จะใช้มันอย่างเครื่อง Notebook ปกติทั่วไป คงต้องมีชั่วโมงบินสูงสักนิด และคงต้องใช้เครื่องรุ่นที่มีฮาร์ดดิสก์ 4 GB ขึ้นไป

อีกอย่างคือจอภาพที่มีขนาดเพียง 7 นิ้ว น่าจะเป็นข้อจำกัดอยู่ไม่น้อย เช่น กับคนที่เริ่มมีอายุ หรือกับโปรแกรมที่ควรใช้กับหน้าจอใหญ่ๆ Resolution สูงๆ

ถ้าจะรีบตระครุบด้วยเหตุเพียงแค่เห็นมันถูกๆ เล็กๆ เบาๆ อาจจะผิดหวังได้

ทางที่ดีรอให้มีการผลิตรุ่นใหม่ที่ปรับปรุงขึ้นอีก เช่น จอใหญ่ขึ้นมาสัก 10 นิ้ว หรือฮาร์ดดิสก์ใหญ่ขึ้นอีกสักหน่อย น่าจะดีกว่าครับ

ข้อมูลจากบางเว็บที่น่าสนใจ

• http://www.notebookspec.com/nbs/news.php?id=179
• http://www.arip.co.th/2006/news.php?id=406872
• http://www.trendypda.com/modules/news/article.php?storyid=91
• http://www.pantip.com/tech/hardware/topic/HS2474637/HS2474637.html

ว่างเว้นจากการเขียน blog มาซะนานด้วยเหตุขัดข้องทางอินเตอร์เน็ตหลายประการ คราวนี้ พอสะสางปัญหาการเข้าอินเตอร์เน็ตที่บ้านได้ ก็ขอเริ่มอัพเดทกันต่อซะที

เรื่องนี้อาจเป็นการเอามะพร้าวห้าวมาขายสวนให้กับบางท่าน แต่เชื่อว่าอีกหลายท่านอาจยังไม่ทราบ และอาจเคยสงสัยว่า ในเว็บบอร์ดที่ท่านไปดูมานั้น คนนั้นคนนี้เป็นใคร ทำไมถึงมีความคิดดีๆ หรือทำไมช่างป่วนชมัด หลายเว็บบอร์ดหรือหลายบล็อกได้เพิ่มมาตรการในการระบุหมายเลขไอพีหรือ ip address ของผู้ที่โพสต์ข้อความไว้ด้วย แต่เราก็ยังไม่ทราบอยู่ดีว่าผู้โพสต์เป็นนายนางนางสาวอะไร

เหมือนเห็นหมายเลขบัตรประชาชนยังไงยังงั้น

ถ้าอยากทราบว่าเป็นใครต้องส่งข้อมูลไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง กว่าจะทราบไม่ใช่ง่ายๆ

วันนี้บังเอิญได้ไปพบเว็บไซต์ชื่อ http://www.ip-adress.com เข้าโดยบังเอิญ ความสามารถของเว็บนี้ยังไม่ถึงขนาดจะบอกได้ว่าเจ้าของหมายเลขไอพีเป็นใคร แต่สามารถบอกได้ว่าเป็นไอพีจากประเทศไหน และมาจากผู้ให้บริการ (ISP) รายใด

ในภาพที่นำมาโพสต์เขามีแผนที่ให้ด้วยว่าไอพีที่เราตรวจสอบอยู่ที่เมืองไหน เป็นแผนที่ของ Google ซึ่งถ้าเป็นแผนที่เมืองไทยก็จะเป็นภาษาไทย แต่พอลองตรวจสอบจากไอพีของผู้ที่โพสต์ในเว็บบอร์ดของผมรายที่รู้แน่ๆ ว่าเขาอยู่ต่างจังหวัด ปรากฏว่าแผนที่ยังโชว์แต่กรุงเทพฯ เข้าใจว่าเป็นเพราะการเล่นเน็ตของชาวตจว.จะต้องผ่านศูนย์ที่กรุงเทพฯ

ที่น่าแปลกใจอีกอย่าง คือ หมายเลขไอพีของ Proxy ที่ทำงานฯ ซึ่งตอนนี้ระบบกำลังมีปัญหาสารพัดรอการแก้ไขอยู่ เวลากลางวันเช็คดูจากที่ทำงาน มันบอกว่าอยู่ที่ชัยภูมิ แถวอำเภอหันคา ตกกลางคืนกลับมาเช็คที่บ้าน ปรากฏว่ามันเดินกลับมากรุงเทพฯ แล้ว ทั้งที่ตัว Server ที่เป็น Proxy ที่ว่า มันอยู่ในที่ทำงานที่กรุงเทพฯ ตลอดเวลา ไม่มีทางที่มันจะแอบหนีไปเที่ยวต่างจังหวัดตอนกลางวันได้แน่ ตอนนี้กำลังขอคำอธิบายจากผู้ให้บริการอยู่

อีกอย่างคือเว็บนี้ ปกติจะให้ข้อมูลเฉพาะของไอพีที่เรากำลังใช้อยู่ ถ้าอยากตรวจสอบหมายเลขไอพีอื่นๆ ก็ต้องสมัครสมาชิก ซึ่งเป็นการสมัครฟรีครับ เขาให้สิทธิตรวจสอบหมายเลขไอพีได้วันละ 50 ครั้ง ก็นับว่าเกินพอสำหรับผู้ใช้ปกติครับ

ห่างเหิน Blog ไปนานจนน้องๆ Blogger รุ่นหลังๆ เริ่มจะแซงหน้าแล้ว วันนี้กลับมาแบบเล่นง่ายๆ คือการนำภาพเปรียบเทียบกันระหว่าง USB Drive ของผมตัวบนที่มีขนาดเล็กพริกขี้หนู แต่จุได้ถึง 2 GB กับ Floppy Disk สื่อบันทึกข้อมูลเก๋ากึ๊กที่บางคนยังอนุรักษ์อยู่ ลองดูขนาดและความสิ้นเปลืองดูนะครับ ซื้อแผ่นแล้วยังต้องซื้อกล่องใหญ่ๆ มาเก็บไว้ ความจุเพียงแผ่นละ 1.44 MB เทียบแล้วความจุของทุกแผ่นดิสก์ในกล่องยังน้อยกว่าความจุของ USB Drive ของผมทีวางอยู่ข้างบนไม่รู้เท่าไหร่

ฝากไว้เป็นข้อคิดเพียงเท่านี้ ที่เหลือให้ภาพมันพูดเองก็แล้วกันครับ

มีเหตุให้ไม่ได้อัพเดท Blog ตัวเอง รวมถึงไม่ได้แวะไปดู Blog ชาวบ้านชาวช่องมาหลายวัน วันนี้ลองแวะไปที่ www.peetai.com เข้า เจอเรื่องกฎหมายสำคัญที่ตัวผมเองก็เคยไปร่วมสัมมนาในช่วงที่เขากำลังร่างกันอยู่ ตอนนี้จะประกาศใช้ในวันที่ 19 เดือนกรกฎาคม นี้แล้ว คือ พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ ชอบใจที่เจ้าของ Blog เขาอธิบายง่ายๆ เป็นภาษาชาวบ้านได้ดีมาก ก็จะไม่ขอเสียเวลาอธิบายเองอีก เอาเป็นว่าผู้สนใจเชิญตามไปดู ณ ลิงค์ดังต่อไปนี้

• ตัวพระราชบัญญัติ http://www.etcommission.go.th/documents/laws/20070618_CC_Final.pdf
• คำอธิบายของ "พี่ไท้" http://www.peetai.com/archives/562

ถ้าพรบ.นี้มีผลบังคับใช้ได้เฮี้ยบพอที่จะลดปัญหาสแปมตามเว็บและบล็อกต่างๆ ได้ อาจจะปลดล็อคให้ Comment บล็อกนี้ได้โดยเสรีซะที แต่เกรงว่าวันนั้นจะยังไม่มาถึงง่ายๆ น่ะซี

นับแต่มีการค้นพบว่า Internet Explorer (IE) โปรแกรมท่องเว็บ (Web Browser) ที่ควบคุ่มากับระบบปฏิบัติการวินโดวส์มีช่องโหว่ ให้โปรแกรมร้ายๆ ต่างๆ ในอินเตอร์เน็ตเข้ามาก่อกวนระบบของเราได้ จึงได้เกิดกระแสเรียกร้องให้ใช้โปรแกรม Firefox ในการท่องเว็บแทน ด้วยเหตุผลว่าการรักษาความปลอดภัยดีกว่า

จะด้วยความไม่รู้ ความเคยชิน หรืออะไรอีกหลายอย่าง ทำให้หลายคนยังคงใช้ IE อยู่เช่นเดิม

ปัญหาสำคัญประการหนึ่งคือเมื่อใช้ FireFox แล้ว รูปร่างของเว็บต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่ออกแบบมาเพื่อดูกับ IE เป็นหลัก จะแสดงผลผิดเพี้ยน โดยเฉพาะเว็บภาษาไทย

เมื่อตอนผมทดลองใช้ Firefox ก็เจอปัญหากวนใจทำนองนี้ แถมยังได้เจอ Maxthon ที่มาช่วยเสริมความปลอดภัยให้ IE อีกต่างหาก เลยไม่ค่อยได้สนใจเจ้าจิ้งจอกย่างตัวนี้นัก

ที่จริงนักพัฒนาเขาได้จัดทำ Plug in ต่างๆ เอาไว้แก้ปัญหานี้แล้ว ในแผ่นซีดีชุด Chantra 1.1 ที่ผมเคยแนะนำไว้เมื่อครั้งก่อนนู้น ก็มีทั้งตัว Firefox และ Plug in พวกนี้ให้เสร็จสรรพ ตอนนั้นบุญมีแต่กรรมบัง เลยติดตั้งไว้แต่ตัว Firefox ไว้อย่างเดียว จนกระทั่งวันก่อน ดาวน์โหลด Chantra 2.1 มาดู ถึงได้ลองติดตั้งกันแบบครบชุด คือรวมปลั๊กอินสำคัญอย่างการตัดคำภาษาไทยและการจำลองการแสดงผลแบบ IE เข้าไว้ด้วย

มาดูผลกันดีกว่า

ภาพนี้ ผมใช้ Firefox ดูกระทู้หนึ่งในเว็บไซต์ ภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ (www.iseehistory.com) ตามปกติ ใครที่เคยดูกระทู้ในเว็บนี้หรือเว็บไหนๆ ที่ใช้ระบบของ ReadyPlanet สังเกตหรือไม่ว่ามีอะไรผิดปกติหรือขาดหายไปบ้าง?

คราวนี้ลองมาดูกระทู้นี้ในสไตล์ IE โดยที่ยังอยุ่ในโปรแกรม Firefox คราวนี้พื้นที่ข้อความมาอยู่ตรงกลางตามแนวกว้างตามปกติ พร้อมด้วย Tools Bar สำหรับการจัดข้อความที่จะโพสต์ไปยังกระทู้

รายละเอียดในการติดตั้ง Firefox และปลั๊กอินต่างๆ รวมถึงการใช้งาน คงต้องศึกษาจากแผ่นโปรแกรมในชุด Chantra เอาเองนะครับ

ในช่วงวันที่ 28-30 มีนาคม ได้มีโอกาสไปร่วมการประชุมประจำปีทางมานุษยวิทยา ครั้งที่ 6 ของ ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ในหัวข้อ "รัฐ จากมุมมองของชีวิตประจำวัน" การประชุมที่กินเวลาถึง 3 วันนี้มีการเสนอรายงานกันนับเป็นสิบหัวข้อ

ในฐานะคนเคยเรียนประวัติศาสตร์ที่หันมาจับงานคอมพิวเตอร์ เรื่องที่โดนใจมากเรื่องหนึ่งคือ "จากสักเลขสู่สมาร์ทการ์ด" เสนอโดย ผศ.ดร. พิรงรอง รามสูต รณะนันทน์ ในเช้าวันที่ 29 มีนาคม

คำถามเด็ดๆ ที่ได้จากการเสนอรายงาน ทั้งจากการนำเสนอของท่านอาจารย์เองและจากผู้ร่วมสัมมนา ได้แก่

• ปัญหา การเฝ้าระวังของรัฐ VS ความเป็นส่วนตัวของประชาชนแต่ละคน
• ทีรัฐเก็บข้อมูลเราได้ แล้วเราสามารถรับรู้ข้อมูลของรัฐได้แค่ไหน?
• ทำไมเก็บข้อมูลเราโดยอ้างเหตุผลอย่างหนึ่ง แต่เอาไปใช้อีกอย่างหนึ่ง เช่น เอาไปขายเอกชน?
• ที่โดนใจจนนำมาเป็นหัวข้อ Entry นี้ คือ "นี่หมายความว่าเรายังเป็นไพร่ทาสในรูปแบบใหม่ละหรือ?"
• ฯลฯ

เรื่องที่ผมฟังแล้วต้องตลึงคือ มีคนบอกว่า ในบางประเทศ เช่น ญี่ปุ่น กับ ออสเตรเลีย (ถ้าผมจำไม่ผิด) เขาไม่มีสิ่งที่เราคุ้นเคยเป็นอย่างดี และเรียกขานมันว่า "บัตรประชาชน" เลย

ฝากให้คิดกันเล่นๆ แค่นี้นะครับ รายละเอียดของการนำเสนอเล่าไปจะหนักสมองเปล่า แต่ถ้าหากท่านอาจารย์พิรงรองหรือทาง ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ได้มีการเผยแพร่เปเปอร์นี้ในรูปแบบใดแล้ว จะแจ้งความคืบหน้าให้ทราบครับ

วันนี้ขอแนะนำกระทู้ที่เว็บ mrpalm.com ในหัวข้อ "ทําไม mrpalm ถึงพยายามรณรงค์ให้ สมาชิกทั้งหลายใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง"  http://www.mrpalm.com/board/view_board.php?id=73761 แม้ว่าคนส่วนหนึ่งจะเห็นด้วยกับการใช้ภาษาไทยให้ถูก แต่ไม่วายมีบางเสียงอ้างถึงความไม่เป็นทางการหรือความสะดวกส่วนตัว ผมเองนั้นยังไงก็เห็นด้วยกับพวกแรก คือควรพยามยามใช้ให้ถูกเขียนให้ถูกไว้ก่อน แม้บางทีอาจมีเผลอบ้างก็ตาม ขอยกตัวอย่างจากความเห็นหนึ่งมาสนับสนุน ดังนี้

ความคิดเห็นที่ 17
โดยคุณ : ตาคอน
วันที่ : 06 / 11 / 2006 เวลา : 20:52:43   
   
ขออนุญาต คุณ mr.red ครับ เรื่องคำที่เขียนผิดบ่อย เช่น เงินทดรองจ่าย ผัดวันประกันพรุ่ง

กรณีแรก

ขอ นุยาด mr.red คับ เรื่องคัมที่เขียนผิดโบ่ย เช่ง เงิงทะลอจ่าย ผะวันปะกันพุ่ง

กรณีสอง

ขออนุญาติ ครับ คุณ mr.red ครับ เรื่องคำที่เขียนผิดบ่อย เช่น เงินทดลองจ่าย ผลัดวันประกันพรุ่ง

ส่วนตัวผม ถ้าเป็นกรณีแรก ผมจะทักท้วงครับ เพราะมันอ่านไม่รู้เรื่องครับ

แต่ถ้าเป็นกรณีสอง ผมคงเฉยๆ ครับ เพราะมันผิดแบบไม่ตั้งใจ และยังเข้าใจความหมายได้ ถ้าจะทักท้วง ก็คงทำอย่างนุ่มนวลที่สุดครับ คือคิดว่าถ้าเป็นตัวผมเองเขียนผิด แล้วถูกว่าตรงๆ ก็คงไม่เสียหน้าครับ แต่คงรู้สึกไม่ค่อยมีความสุขซักเท่าไหร่ครับ เพราะเราไม่อยากเขียนผิดถ้าเรารู้ครับ
 
ประเด็นที่จะชี้คือการพูดผิดเขียนผิดนั้น มีทั้งกรณีที่ผิดโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ แต่ก่อนน่าจะมีแต่กรณีที่ผิดโดยไม่ตั้งใจ หลังๆ มานี่โดยเฉพาะตามเว็บบอร์ดรู้สึกว่าหลายคนจงใจใช้ผิดๆ แบบตามใจตัวเอง แล้วบางทีก็มาอ้างข้างๆ คูๆ ว่าฉันรู้ของฉันเข้าใจกันในกลุ่ม อ้างว่าต้องรีบพิมพ์ หรือไปอ้างข้อจำกัดทางเทคโนโลยีอะไรไปนู่น

ทีแรกว่าจะเขียนเหตุผลของตัวเองไว้ในที่นี้สักหน่อย แต่กลัวจะกลายเป็นการบ่นหรือการนินทาเขานอกกระทู้ ขอตบท้ายด้วยอีกความเห็นหนึ่งในกระทู้ที่อ้างครับ

ความคิดเห็นที่ 62
โดยคุณ : ชุง1974 
วันที่ : 23 / 02 / 2007 เวลา : 03:55:19   
   
เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ผมไม่เข้าห้องสนทนา (chat)
เพราะต้องมานั่งแปลไทย(เพี้ยนๆ)เป็นไทย(ที่พอจะทำความเข้าใจได้)อีก
เปลืองสมอง เสียเวลา และรำคาญครับ

คำว่า "น่า" กับ "หน้า" ก็ใช้ผิความหมายกันมากครับ
 

นึกว่าจะเว้นวรรคการอัพเดท Blog สักวัน พอดีวันนี้มีภารกิจต้องไปสัมมนาเกี่ยวกับ CyberCrime ที่โรงแรม The Emerald ที่หน้าห้องสัมมนาเขาเอาคอมพิวเตอร์ตัวนี้มาตั้งโชว์ พร้อมคำบรรยาย "The First Mail Gateway in Thailand" คือเป็นคอมพิวเตอร์ตัวแรกของไทยที่ใช้ในการรับส่งเมล์กับต่างประเทศเมื่อประมาณ 10 กว่าปีมาแล้ว สเป็คจะเท่าไหร่ไม่มีบรรยายไว้ ซึ่งคงต่ำกว่าเครื่องพีซีที่คุณๆ กำลังใช้กันอยู่ทุกวันนี้ไม่รู้กี่เท่า นำมาฝากให้ดูกันเล่นๆ ครับ

เมื่อคืนวานกลับบ้านแล้วไม่ได้เข้าอินเตอร์เน็ตตามปกติ เช้าเข้าที่ทำงานเช็คสถิติการเยี่ยมชม Blog จึงพบว่าวันที่ 27 มีคนเข้ามากกว่าปกติสักหน่อย โดยมีที่มาส่วนหนึ่งจากเว็บมิสเตอร์ปาล์ม (www.mrpalm.com) ในกระทู้ http://www.mrpalm.com/board/view_board.php?id=81265 ตามไปดูปรากฏว่ามีผู้นำบทความผมเกี่ยวกับการใช้ Palm Treo 650 ไปโพสต์ไว้ โดยให้เกียรติลิงค์กลับมายัง Blog นี้ (ไม่ใช่ลอกไปดุ่ยๆ อย่างกรณีที่เคยเกิดกับ wiki ) ก็เลยโพสต์ข้อความพูดคุยกับเขาไว้หน่อย แล้วเลยสำรวจตรวจตราทั้งเว็บและเว็บบอร์ดโดยคร่าวๆ

สรุปว่า Palm ยังไม่ตาย

แต่เคยมีอาการคล้ายจะตาย เนื่องจากการดำเนินนโยบายผิดพลาดบางอย่างของบริษัทผู้ผลิต ทำให้ Microsoft สามารถส่ง Pocket PC แย่งชิงตลาดไปได้ไม่น้อย แต่ ณ เวลานี้ ดูคล้ายกับว่าเครื่อง Palm ตระกูล Treo นี้จะช่วยกู้สถานการณ์ได้บ้าง เท็จจริงอย่างไรลองไปที่ (www.mrpalm.com) ด้วยตนเองนะครับ เว็บนี้ผมเคยไปอ่านข้อมูลบ้าง แต่ได้เหินห่างไปเป็นปี เหตุผลข้อหนึ่งคือตอนนั้นรู้สึกมีเรื่องของ Pocket PC เข้ามาเยอะตามกระแสในตอนนั้น แต่ ณ วันนี้ มีข้อมูลของ Palm และ Pocket PC น่าจะพอๆ กัน

ภาพที่นำมาประกอบบทความนี้ เป็น Palm Treo 680 ซึ่งเป็น ปาล์ม รุ่นล่าสุด ราคาขายในเมืองไทยประมาณเกือบๆ สองหมื่น นำมาประกอบหลักฐานว่า Palm ยังไม่ตายจริงๆ เท่านั้นนะครับ ถ้าไปยั่วกิเลสใครเข้าโดยไม่ตั้งใจก็ขออภัยครับ