เดินทางกลับจากสัมมนาที่นครนายกครั้งนี้ พอจะได้ประสบการณ์และข้อคิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับอุปกรณ์ไอทีที่พกและแบกไปด้วยในครั้งนี้

อย่างแรก ผลจากการมีโปรแกรม TCPMP ในเครื่องปาล์ม ทำให้รู้สึกว่าเจ้าเครื่องเล่น MP3 ที่วางขายกันกลาดเกลื่อนห้างไอทีทั้งหลาย กลายเป็นของที่ไม่จำเป็นสำหรับคนที่ใช้อุปกรณ์ประเภท PDA ไม่ว่าจะเป็น Palm อย่างผม (ต้องเป็นรุ่นใหม่อย่างพวก Tungsten, Zire ฯลฯ) หรือ Pocket PC หรือสมาร์ทโฟน/โทรศัพท์มือถือบางรุ่น หากมันสามารถเสียบหูฟังเพลงทั่วไป และมีหน่วยความจำภายใน/ภายนอกพอจะบรรจุเพลงในจำนวนที่คุณต้องการแล้ว จะต้องเสียตังค์ซื้อ MP3 Player ไม่ว่าถูกๆ หรือแพงๆ อย่าง iPod ไปทำไม? ปัญหาของผมมีเพียงแค่ว่า เพลงบางเพลงที่ผมก๊อปปี้มาจากคอมพิวเตอร์ที่ชื่อเพลงหรือข้อมูลเกี่ยวกับเพลงเช่นผู้แต่งเป็นภาษาไทยแล้ว เจ้าเครื่องปาล์มมันอ่านไม่ออก ส่วน Pocket PC หรือสมาร์ทโฟน/โทรศัพท์มือถือ จะมีปัญหาหรือไม่ ใครใช้อยู่ลองมาแลกเปลี่ยนกันบ้างนะครับ

ถัดมา ครั้งนี้นับเป็นครั้งที่สองที่ผมนำโมเด็ม GPRS ไปใช้กับเครื่อง Notebook เพื่อเข้าอินเตอร์เน็ตในเวลาที่พอจะเข้าได้ คราวก่อนตอนไปสัมมนาแอมเวย์ที่พัทยา มีโอกาสใช้ครั้งเดียว คราวนี้ค่อนข้างจะใช้คุ้ม ตั้งแต่ขณะเดินทางบนรถบัส ระหว่างพักผ่อนในที่พัก ระหว่างเบรคในห้องสัมมนา และขณะเดินทางกลับบนรถบัส เพียงแต่ไม่มีเวลาถึงขนาดจะดูดวงตอบกระทู้ในเว็บ www.rojn-info.com ได้ แต่ก็สามารถลบกระทู้ขายของกับตอบบางเรื่องที่ไม่ต้องวิเคราะห์ยาวๆ เป็นกรรมการห้ามมวยในบางกระทู้ รวมถึงได้โพสต์รูปบ้านทรงไทยเข้ามาใน blog นี้ ไม่ต้องเสียเวลารอกลับมาจัดการที่กรุงเทพฯ จะผิดหวังอยู่หน่อยตรงที่ไม่สามารถดูแลเว็บของที่ทำงาน (www.nhrc.or.th) ได้ และติดขัดเรื่องรับส่งอีเมล์บ้าง เข้าใจว่าเป็นปัญหาจาก Server ที่ใช้บริการเว็บและอีเมล์อยู่

จะดูเหมือนไม่คุ้มก็ตรงที่เป็นการใช้งานในเรื่องที่ไม่เป็นเงินเป็นทองโดยตรง และดูจเป็นบุคคลประหลาดเมื่อเทียบกับคนอื่นอยู่บ้าง แต่ก็ได้ความสบายใจตามประสาคนบ้าไอที