วันนี้เป็นแนวทางประการแรกเพื่อให้ใช้โหราศาสตร์กันเท่าที่จำเป็น
นักโหราศาสตร์รุ่นเก่าๆ บางท่านเคยพูดอยู่เสมอว่า "โหราศาสตร์ เป็นรองแต่เพียง พุทธศาสตร์" ท่านจะอธิบายเพิ่มเติมว่าอย่างไรก็จำไม่ได้แล้ว ขออธิบายเอาเองว่า โหราศาสตร์เป็นเรื่องการแก้ปัญหาตามประสาคนที่ยังวนเวียนอยู่กับกิเลส แต่พุทธศาสนานั้น แต่ปัญหาที่ต้นเหตุใหญ่ของความทุกข์ทั้งมวล คือแก้ที่ตัวกิเลสเลย
เคยได้ยินนักโหราศาสตร์รุ่นเก่าอีกท่านหนึ่ง กล่าวว่าการนั่งสมาธิปฏิบัติธรรมนั้น เป็นการไถ่ถอนอำนาจของดวงดาว
ถ้าจะหาเหตุผลให้เป็นวิทยาศาสตร์สักหน่อยแล้ว อธิบายได้ว่า การที่คนเรามีเคราะห์นั้น ก็เนื่องจากอำนาจอิทธิพลของกิเลส ความอยากได้ อยากมี อยากเป็น เป็นส่วนใหญ่ การที่ใครจะมาหลอกลวงเราไม่ว่าโดยตรงโดยอ้อม ก็ล้วนแต่ใช้สิ่งที่ทางพระเรียกว่า "เหยื่อ" มายั่วให้เกิดกิเลสตัวใดตัวหนึ่งเป็นอย่างน้อย เมื่อกิเลสครอบงำก็ขาดสติ จนเกิดเหตุขึ้น ไอ้ที่จะเคราะห์ร้ายประเภทอยู่ดีๆ มีอะไรลอยมาตกใส่หัวนั้น มีอยู่ไม่กี่เปอร์เซนต์
ด้านความโชคดีก็เช่นกัน ประเภทอยู่ดีๆ จะถูกหวยได้มรดกขึ้นมาปุบปับนั้น มีไม่กี่เปอร์เซนต์เช่นกัน และหากจะโชคดีแบบนั้นขึ้นมาแล้ว ไม่รู้จักเก็บบริหารการเงิน ก็ยากจะรักษาทรัพย์สมบัติไว้ได้ คนที่จะโชคดีอย่างแท้จริงนั้น จะต้องมีรากฐานมาจากการใช้ทั้ง "สติ" และ "ปัญญา" ประกอบกับความอุตสาหะวิริยะในลักษณะใดลักษณะหนึ่งมาอย่างต่อเนื่อง แล้วจึงจะได้งานดีๆ หรือเป็นเจ้าของกิจการ หรือจะเป็นแชมป์ได้ต้องขยันซ้อม อะไรทำนองนั้น
ย้อนกลับมาเรื่องสมาธิอีกสักนิด เคยมีเพื่อนคนหนึ่งยกคำพูดของคนระดับครูอาจารย์ที่ฟังมาอีกทีว่า แม้แต่สัตว์เดรัจฉานยังมีสัญชาติญาณในการเอาชีวิตรอด การที่เราเกิดมาเป็นสัตว์ประเสริฐได้นั้น จะต้องประกอบด้วยบุญมากกว่าเป็นไหนๆ น่าจะมีญาณหรือสัญชาตญาณที่ดีกว่าสัตว์เหล่านั้น แต่กลับไม่ได้พัฒนาขึ้นมาใช้อย่างเต็มที่ เพราะสิ่งยั่วยุต่างๆ ในสังคมมันมากเหลือเกิน นี่จึงเป็นเหตุที่คนเราต้องพัฒนาจิตด้วยการนั่งสมาธิ
เมื่อกิเลสน้อยลง โอกาสถูกยั่วยุก็มีน้อยลง เคราะห์ก็น้อยลงครับ | 
