เรื่องนี้สืบเนื่องจากงานทำบุญเนื่องในวันครบรอบการเสียชีวิตของ  อาจารย์ พลตรี ประยูร พลอารีย์ ในวันอาทิตย์ที่ 18 มีนาคม 2550 ที่ มูลนิธิสมาคมโหรแห่งประเทศไทย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ แม้ว่าจะเขียนขึ้นภายหลัง 2-3 วันก็ขอมาลง Blog ในวันที่ 18 นะครับ

บรรยากาศโดยทั่วไปเป็นกันเองดี แม้จะมีการบรรยายเรื่อง การเรียนโหราศาสตร์ ในยุคไอที โดย ดร.วินัย อวยพรประเสริฐ และการบรรยายเรื่อง สุริยคราส วันที่ 19 มีนาคม 2550 โดย อาจารย์ วิโรจน์ กรดนิยมชัย ก็เป็นเหมือนการพูดคุยกันเป็นการภายใน

ดร.วินัยฯ ได้นำหนังสือต่างๆ มาจำหน่ายหาเงินทำบุญในงานด้วย ได้เห็น หนังสือ โหราศาสตร์ยูเรเนียนพื้นฐาน ที่พึ่งพิมพ์เสร็จใหม่ๆ ด้วย พร้อมทั้งซีดี ได้ทราบว่าเป็นต้นฉบับเดียวกัน และฉบับ PDF ในซีดีเป็นภาพสี แต่ซีดีมีราคาถูกกว่า คือ 400 บาทเท่านั้น แต่หนังสือราคา 1,500 บาท แน่นอนว่าผู้ที่เล่นไอทีจนๆ อย่างผมต้องเลือกแต่ฉบับ PDF ในซีดี แต่ถึงขณะที่เขียนยังไม่ได้เริ่มอ่านเลยครับ

คุณ "หนุ่ม พยากรณ์" ได้นำโปรแกรม Uranus มาสาธิตในงานด้วย เจ้าตัวเล่ายิ้มๆ ว่าการทำโปรแกรมนี้ขายทำให้ "โดนด่า" เนื่องจากขายในราคาถูกเกินไป (ในทัศนะของคนด่า) ตัวผมซึ่งความจริงก็ขายโปรแกรมเหมือนกัน และอยู่ในข่ายถูกตัดราคาเหมือนกันนั้น ไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยอะไร ได้พูดคุยแนะนำบ้างแซวบ้างตามเรื่องตามราว มีผู้ร่วมงานรายหนึ่งเป็นหญิง ถามราคาโปรแกรมจากคุณหนุ่ม เขาบอกราคาสองพันเก้าร้อยกว่าๆ เธอก็ยังบอกว่า "แพงไป" ผมเลยแกล้งแซวทั้งสองท่านพร้อมกันว่า "แค่นี้ก็ตัดราคาผมจะแย่แล้ว" คุณหนุ่มหัวเราะ แต่คุณผู้หญิงแกงงนิดๆ เพราะไม่รู้จักผมมาก่อน ทั้งตัวผม โปรแกรมผม และเว็บไซต์ผม ทำให้ผมนึกไปถึงวันที่ผมไปฟังเรื่องลายมือที่ บ้านฮวงจุ้ย วันนั้น อาจารย์ สมพร เกิดไกร ได้แนะนำผมกับผู้ฟังบรรยายท่านอื่นตอนหนึ่งว่า "ถ้าใครบอกว่าเรียนยูเรเนียนแล้วไม่รู้จักอาจารย์โรจน์เลยนี่ต้องมีอะไรผิดปกติซักอย่าง"

ย้อนกลับมาเรื่องของ ดร.วินัยฯ อีกที โดยปกติท่านจะใช้นามแฝงในวงการโหราศาสตร์ว่า "พุธลัคน์" หรือ "ศรีกันย์" ในการบรรยายตอนหนึ่งท่านได้เล่าว่า แปลกใจที่ระยะหลังๆ มีคนโทรศัพท์มาหาท่านเรื่องยูเรเนียนโดยถามหา "ดอกเตอร์วินัย" หรือ "อาจารย์วินัย" แทนที่จะถามหา "อาจารย์พุธลัคน์" จึงลอง Search ข้อมูลใน Google มาพบบทความเก่าใน Blog ของผม ท่านจึงถึงบางอ้อ ท่านก็ไม่ได้ตำหนิอะไรผม เพียงแต่พูดว่า "ยังดีที่เดี๋ยวนี้ไม่ได้มีตำแหน่งอะไรทางวิชาการ" ทำให้ผมถึงบางอ้อเช่นกันว่านี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่แต่ก่อนท่านต้องใช้นามแฝงดังกล่าว ซึ่งคนส่วนใหญ่รวมทั้งผมไม่ค่อยเข้าใจมาก่อน การที่ไม่ได้พบปะพูดจาเห็นหน้ากันแล้วเห็นเขามีพฤติกรรมแปลกๆ (ในสายตาเราเอง) ย่อมมีส่วนทำให้เกิดการตีความในทางไม่เข้าใจกันได้ หวังว่าหากวงการยูเรเนียนจะมีกิจกรรมให้ได้รำลึกถึงครูบาอาจารย์ร่วมกันและพบกันพูดจากันอย่างนี้เรื่อยๆ แล้ว คงทำให้อะไรๆ ดีขึ้น