ทิ้ง Blog ไปค่อนข้างจะหลายวัน หนล่าสุดได้ประกาศนำคอลัมน์ภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ไปแตกแขนงเป็นเว็บไซต์ แล้วปรากฏว่ามีคนตามไปดูจาก Blog นี้ และจากเว็บหลักเพียงไม่กี่ราย ก็ไม่ว่ากัน คิดเสียว่าคนดูคงเป็นคนละกลุ่มเป้าหมายกันจริงๆ ระหว่างที่กำลังปลุกปล้ำโปรโมทเว็บใหม่นี้ อุตส่าแบ่งเวลาไปเยี่ยมเยี่ยมพรรคพวกชาว Blog ที่ www.makemany.com ได้เรื่องเลยครับ เจอการบ้าน เรื่อง Blog Tag เข้าเต็มเปาที่ http://www.makemany.com/?p=300

"Blog Tag คือการเล่าเรื่องราวความจริง 5 ประการแล้วส่งต่อไปยังคนอื่น ๆ อีก 5 คน"

คุณสิทธิศักดิ์ Blogger หรือ Webmaster ที่นั่นรับมาจากใครก็ไม่รู้สองราย แล้วก็ส่งต่อโดยเลือกผมเป็น 1 ใน 5 ผู้โชคอะไรก็ไม่ทราบกะเขาด้วย

อ่านแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเล่นตัว เอ๊ย! เกี่ยงเล็กๆ น้อยๆ ว่า จะเอาเรื่องอะไรมาเขียนตั้ง 5 อย่าง แล้วต้องส่งต่อใครกันอีกตั้ง 5 คน

(ยังดีที่เขาไม่ได้บ้าเลข 9 กันไม่งั้นคงอ่วมกว่านี้)

ในเมื่อไม่ใช่เรื่องเป็นพิษเป็นภัยที่จะรบกวนน้าๆ อาๆ ใน คมช. เหมือนระเบิด จึงอดไม่ได้ที่จะลองตามไปดูว่าคนอื่นที่รับการบ้านเขาเขียนอะไรบ้าง เผื่อจะได้รีบๆ ทำให้พ้นตัวแล้วเอาเวลาไปทำอย่างอื่นต่อ

สรุปว่าความจริง 5 ข้อ ที่จะเขียนได้แก่ : (อยากเปิดเพลงอะไรเพื่อความตื่นเต้นก็ตามอัธยาศัย)

1. คนอื่นที่ทำการบ้านนี้จะเริ่มข้อแรกด้วยที่มาของชื่อ Blog ที่ผ่านมาผมชอบใช้ชื่อตัวเองเป็นชื่อเว็บ ชื่อ Blog มาตลอด ไม่ว่าเว็บหลักที่ www.rojn-info.com, rojn-info.biz และ rojn.blogth.com ณ ที่นี้ ถ้าไม่ใช้ชื่อตัวเองแล้วจะให้ใช้ชื่อกิ๊กที่ไหนละครับ โดยเฉพาะตอนเปิดเว็บหลักคิดว่าตัวเองมีชื่อในวงการยูเรเนียนพอสมควร จึงใช้ชื่อตัวเองโปรโมทซะเลย พึ่งมีเว็บภาพยนตร์ประวัติศาสตร์นี่แหละ ที่ตั้งเป็น www.iseehistory.com เพื่อให้ฉีกแนวออกไปบ้าง และเป็นความหวังแบบลมๆ แล้งๆ ว่าอนาคตอาจมีคนมาร่วมพัฒนาเว็บนี้บ้าง แทนที่จะผูกติดกับชื่อเราคนเดียวอย่างเว็บ-บล็อกอื่นๆ ที่กล่าว

คงมีคำถามอยู่หน่อยว่าทำไมชื่อผมจึงลงท้ายด้วย n อยากจะให้เป็น n การันต์เหมือนในภาษาไทยที่มี น การันต์ หรืออย่างไร? คำตอบคือ "ถูกต้องแล้วครับ" ไม่ว่าตอนที่เริ่มเขียนชื่อตัวเองเป็นภาษาอังกฤษหรือในขณะนี้ก็ใช่ว่าภาษาอังกฤษจะแข็งแรงอะไรนัก จึงได้เขียนแบบเทียบตัวอักษรเรียงตัวเลย จนบัดนี้เป็นชื่อที่มีอยู่ในเอกสารภาษาอังกฤษทุกรายการจนยากจะเปลี่ยนแล้ว ไม่คิดจะเป็นเป็น Roj (ซึ่งน่าจะซ้ำกับคนที่ชื่อ "โรจน์" รายอื่น) หรือ Rojana (คนไม่รู้จะเข้าใจว่าเป็น "รจนา" นะตัวเอง) ฯลฯ อย่างแน่นอน

2. ตอนเด็กๆ ชอบมากคือ ของเล่น หนังสงคราม หนังสือ แบบจำลองพลาสติก (Platic Model Kit หรือที่คนในวงการเรียกว่า "โม") และเรื่องราวอะไรที่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง (แต่อีตอนเรียนปริญญาตรี ดันไปเรียนด้านวรรณคดีซะก่อน แล้วกลับมาเรียนประวัติศาสตร์ตอนปริญญาโท) เมื่อหันมาศึกษาและ "เล่น" คอมพิวเตอร์ แน่นอนว่าอดไม่ได้ที่จะหาเกมที่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองมาเล่นในบางเวลา เกมโปรดแต่ก่อนคือ "Panzer General" ปัจจุบันคือ "Codename Panzers" ทั้ง Phase1 และ 2 ครับ

3. สมัยเรียนมหาวิทยาลัย (พ.ศ.252X) ไม่ได้มีทัศนคติที่ดีต่อคอมพิวเตอร์สักเท่าไหร่ สิ่งที่เห็นบ่อยคือ "บัตรเจาะรู" ที่เสียแล้วเขาเอามาเขียนเป็นป้ายประกาศเพื่อการรีไซเคิล เคยเรียนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์อยู่หน่อยเดียวในคอร์สคณิตศาสตร์เป็นวิชาเลือกปี 1 เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการแปลงกลับไปกลับมาระหว่างเลขฐานสิบ ฐานสอง ฐานแปด ฐานสิบหก อะไรพวกนี้ ผลคือพอรู้เรื่องแต่ไม่รู้จะเอาไปทำอะไร เห็นตำราเรียน ภาษาโคบอล ภาษาฟอร์แทรน ของเพื่อนบางคนยังนึกในใจว่า "ภาษาคนมีไม่เรียน"

4. จุดหักเหที่ทำให้ต้องมายุ่งเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์คือการที่มาสนใจโหราศาสตร์ แล้วพบว่าการจะดูดวงให้ถึงกึ๋นก็ต้องคำนวณดวงให้ละเอียดแบบที่เรียกว่า "ดวงสมผุส" แต่สมัยนั้นการจะผูกดวงแบบนี้ได้ต้องแบกปฏิทินเป็นเล่มๆ และใช้เวลาในการคำนวณ ต่อมาจึงรู้ว่าในยุคนั้นยังพอจะมีเครื่องทุ่นแรงแบบไฮเทคให้เลือกใช้ จึงได้สนใจคอมพิวเตอร์แต่นั้นมา รายละเอียดดูในบทความเรื่อง "อาจารย์มานิตย์ ที่ผมรู้จัก" (http://www.rojn-info.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=377758&Ntype=7)

5. (ไชโย! ข้อสุดท้ายแล้ว แต่เอาเรื่องอะไรดีหว่า เอาเป็นว่า...) แม้ผมจะประสบความสำเร็จในการสร้างโปรแกรมโหราศาสตร์ได้เองในระดับหนึ่ง แต่ก็พอจะรู้ตัวว่า จริงๆ เรายังรู้การเขียนโปรแกรมไม่ลึกเท่ามืออาชีพ และคิดว่ายังไงๆ ก็จะมีคนส่วนหนึ่งดิ้นรนหาวิธีการเขียนโปรแกรมของตัวขึ้นมาบ้าง และมีโอกาสทำได้ดีกว่าด้วย เพียงแต่เขายังไม่รู้ Source Code และเทคนิคบางประการ แทนที่จะปล่อยให้เขานั่งคลำหากันเอาเองแบบเริ่มจากศูนย์เหมือนผมแล้วเจอบ้างไม่เจอบ้าง สู้เอาความรู้ที่พอจะเปิดเผยได้แม้จะไม่ทั้งหมดมาเผยแพร่ทางเว็บไซต์ควบคู่กับการขายโปรแกรมของตัวเองซะเลยจะดีกว่า ที่เว็บหลัก www.rojjn-info.com จึงมีบทความประเภทนี้รวมอยู่ในคอลัมน์ Virgo Project เพื่อวางฐานความรู้บางอย่างให้ผู้สนใจนำไปต่อยอดกันได้

แล้วทีนี้จะส่งต่อให้ใครดีล่ะ?

คนที่ผมบันทึกไว้เป็นเพื่อน (Friends) มีอยู่ 4 คน มีคุณ thanes เท่านั้นที่ยังอัพเดท Blog สม่ำเสมอ คุณ pongpunt ตอนนี้ไปเปิดเว็บ www.horauranian.com แล้ว จะกลับมาไหมหนอ มือกลอนอย่าง dutiya คงอีกนานกว่าจะกลับมา itojung หรือ กะเปา ก็คงมุ่งมั่นทำแอมเวย์อยู่ คนที่ Add ผมเป็น Friends ก็มี sansone ตัวแทนประกันผู้รักละครและเสียงเพลง กับ คุณ nuisaran ที่มาโปรโมทอุปกรณ์คาราเต้ทีเดียวแล้วหายเข้ากลีบเมฆไปเลย รวมกันแล้วตั้ง 6 คน เกินมา 1  ถ้าคุณ thanes ยังไม่รับ Blog Tag จากใครแล้วช่วยรับเป็นรายแรกเลย ที่เหลืออีก 5 คนคงแล้วแต่ดวงนะครับ

ป.ล. หลังๆ ผมได้ตั้งให้ comment ได้เฉพาะสมาชิก Blogth.com นะครับ เพราะทนการโพสต์สแปมของพวก bot ไม่ไหวแล้ว ขออภัยผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกด้วยนะครับ ถ้าอยากคอมเมนต์โดยไม่ต้องสมัครสมาชิกเชิญที่ http://www.makemany.com/?p=300 ครับ