มาถึงที่ทำงานตามเวลาปกติ ขึ้นลิฟต์มากับเพื่อนคนหนึ่งที่อยู่ซอยเดียวกัน ที่หน้าลิฟต์ชั้น 5 ยังไม่ทันจะออกจากลิฟต์ก็ได้รับแจ้งจากรุ่นพี่คนหนึ่งว่าอินเตอร์เน็ตของสำนักงานใช้การไม่ได้ เพื่อนที่ขึ้นมาด้วยกันบอกว่า น่าจะเป็นเพราะไฟดับที่เกิดขึ้นตั้งแต่คืนวันพุธ (5 เมษายน) ประมาณสามทุ่มครึ่ง (เธอผู้นี้เป็นรายหนึ่งที่ขึ้นชื่อเรื่องทำงานจนดึกจนดื่น ไม่รู้อยู่ทำอะไรได้ทุกวัน) ไม่ว่ายังไงก็ต้องขอเดินไปเซ็นชื่อและวางกระเป๋าที่โต๊ะทำงานก่อน ระหว่างทางต้องผ่านโต๊ะใครต่อใคร ได้รับแจ้งจากน้องที่ฝ่ายคลังอีกราย มารายที่สาม คราวนี้พี่แกไม่แจ้งปัญหา แต่ถามเอาเลยว่าจะเซ็ตวินโดว์สให้เห็นโมเด็มยังไง ตอบไปว่าขอไปดูห้อง Server เพื่อแก้ไขปัญหาของระบบส่วนกลางจะดีกว่า

ปัญหาประการต่อมาคือ เจ้ากุญแกห้อง Server ที่เราเคยเก็บอยู่คนเดียว แล้วอุตส่าเอามาฝากไว้ที่ธุรการสำนักด้วยความหวังดีต่อส่วนรวมให้คนอื่นเข้าห้อง Server ได้เวลาเราไม่อยู่ บัดนี้มันไม่อยู่ในกระป๋องเก็บกุญแจรวมเสียแล้ว ก่อนที่จะหงุดหงิดมากขึ้นก็พอดีนายเอินผู้เอากุญแจไปแล้วลืมเก็บเข้าที่ก็มาถึงพอดี เดินลงไปที่ชั้น 4 ทีตั้งห้อง Server ห้องนี้ไม่ใช่ห้องระบบหรูหราอะไรอย่างที่อื่นเขาหรอกครับ เดิมเป็นแค่ห้องรับแขกที่เอามาจัดที่จัดทางใหม่เพื่อเอาโต๊ะคอมพิวเตอร์กับตู้แร็คมาวางไว้เท่านั้น ปัญหาคือเจ้า UPS ตัวใหญ่ได้ดับลง ซึ่งน่าจะเป็นเพราะไฟดับอย่างที่เขาว่าจริงๆ ทำให้เจ้า Server ที่ทำหน้าที่เจนเนอรัลเบ๊รวมทั้งการเป็นประตูสู่อินเตอร์เน็ตของที่ทำงานต้องปิดตัวลงไปด้วย เมื่อเปิด UPS และ Server ขึ้นมาใหม่ก็หมดเรื่อง

แต่ก็อดไม่ได้ที่จะข้องใจกับคำขอให้เซ็ตโมเด็มของพี่คนนั้น!