เรื่องบอกเล่ากันวันนี้ตัดสินยากสักนิดว่าควรจะอยู่ในหมวดโหราศาสตร์หรือคอมพิวเตอร์ เพราะจะกล่าวถึงบทความของผู้ที่เป็นปรมาจารย์ด้านโหราศาสตร์ยูเรเนียนที่ล่วงลับไปแล้ว แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ และตีพิมพ์ในหนังสือเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์

นั่นคือบทความของท่านอาจารย์ พลตรี ประยูร พลอารีย์ ผู้สำเร็จวิชาโหราศาสตร์ยูเรเนียนจากประเทศเยอรมัน ในชื่อบทความว่า "คอมพิวเตอร์ในวงการโหราศาสตร์" ลงพิมพ์ในนิตยสาร Computer Digest ปีที่ 1 ฉบับที่ 4/2529  บริษัท คอมพ์ ทาวน์ จำกัด ซึ่งมีผู้นำต้นฉบับส่งไปให้เว็บไซต์ด้าน โหราศาสตร์ยูเรเนียน ที่พึ่งเปิดใหม่ ชื่อ www.horauranian.com ตัวบทความจะอยู่ที่หน้าที่มี Url Address ว่า http://www.horauranian.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=382242&Ntype=2 

ตัวบทความจริงๆ ฉบับเต็มนั้น ต้องถือว่าเป็นเรื่องโหราศาสตร์เป็นหลัก แต่ในส่วนแง่คิดที่ผมว่าน่าจะนำมาเล่าสู่กันฟังนั้น เป็นประเด็นด้านคอมพิวเตอร์ล้วนๆ จึงขอตัดสินใจใส่ไว้ในหมวดคอมพิวเตอร์ ข้อความดังกล่าว มีอยู่ว่า

         อนึ่ง ในฐานะที่ข้าพเจ้าเป็นผู้ใช้ไมโครคอมพิวเตอร์อย่างแท้จริง ในกิจการถึง  2 ด้านด้วยกัน คือ ด้านการทหารและในกิจกรรมทางโหราศาสตร์ ข้าพเจ้าอยากจะกล่าวว่า ในปัจจุบันโลกกำลังเผชิญกับความ “ล้ำยุค” จริงๆ เข้าแล้วเพราะขีดความสามารถหรือความเจริญทางปัญญาของสังคมทั่วไปตามความเจริญทางวัตถุไม่ทัน  โดยเฉพาะเครื่องคอมพิวเตอร์นี้เราต้องยอมรับว่า อยู่เหนือระดับปัญญาสามัญเกินพิกัด  ทำให้การใช้งานเป็นไปในลักษณะไม่ประหยัดและไม่สมกับสมรรถนะอันสูงส่งยิ่งของเครื่องคอมพิวเตอร์  ดังจะเห็นจากการที่เคยมีผู้รำพันว่า เครื่องคอมพิวเตอร์ราคานับแสน ใช้จริงๆไม่ถึงหมื่น (หรืออะไรทำนองนี้) เป็นอย่างนี้แทบทุกหน่วยงาน ในบางหน่วยข้าพเจ้าเคยได้ยินเจ้าหน้าที่พูดบ่นว่า  แทนที่คอมพิวเตอร์จะมาช่วยงานของเขาแต่กลับมาเพิ่มงานให้แก่เขา ... อย่างนี้ก็มี  การที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบมักมองภาพพจน์ของการใช้คอมพิวเตอร์ผิด  เขามองคอมพิวเตอร์เสมือนเป็นจักรกลชนิดหนึ่ง  เขาคิดว่าโปรแกรมเมอร์ก็คงไม่ผิดอะไรกับคนขับรถ  รถเมื่อมีคนขับรถใช้งานได้ฉันใด เครื่องคอมพิวเตอร์เมื่อมีโปรแกรมเมอร์ก็ต้องใช้งานได้ฉันนั้น  เขายังเคยชินอยู่กับสิ่งแวดล้อมเดิมๆ ซึ่งไม่ “ล้ำยุค“ สังคมไทยเราคงจะเป็นอยู่เช่นนี้อีกนาน เพราะในสภาวะเช่นนี้มีอยู่หนทางเดียวที่จะสามารถใช้คอมพิวเตอร์ให้เต็มขีดความสามารถหรือสมกับราคาได้คือ ต้องเข้าใจทั้งการใช้คอมพิวเตอร์และต้องเข้าใจทั้งงาน  ผู้ที่รู้แต่คอมพิวเตอร์ไม่รู้งานจริง  หรือผู้รู้งานจริงแต่ไม่รู้คอมพิวเตอร์ล้วน “ไม่ได้เรื่อง“ พอๆกัน ..... สำหรับคนสมัยนี้

(ขีดเส้นใต้เพื่อเน้นโดยผมเอง)

บทความนี้เขียนตั้งแต่ปี 2529 ซึ่งยังใช้คอมพิวเตอร์ระบบใหญ่ๆ กันอยู่ ไม่ได้มีคอมพิวเตอร์พีซีถูกๆ ใช้กันเกร่อดังในปัจจุบัน แต่จนถึงวันนี้ ประมาณ 20 ปีพอดี ทัศนะของท่านอาจารย์ พลตรี ประยูร พลอารีย์ ก็ยังไม่ล้าสมัยเลย

คนจำนวนไม่น้อยที่รุ้งานตนเองดี แต่ไม่ใส่ใจที่จะนำคอมพิวเตอร์มาใช้ หรือหวังแต่ว่าคนรู้คอมพิวเตอร์จะทำโปรแกรมให้ได้ดังใจ แต่โปรแกรมเมอร์หรือนักคอมพิวเตอร์ที่เขาหวังพึ่งก็มักจะมีข้อจำกัดที่ทำให้ไม่อาจศึกษาระบบงานได้ดีพอ เช่น งบประมาณในการจัดจ้างไม่เพียงพอ บริษัทรับงานจากหลายหน่วยงาน หรือความไม่ใส่ใจของผู้ออกแบบโปรแกรมเอง

คนที่พอจะเป็นหลักให้หน่วยงานได้จริงคือข้าราชการหรือเจ้าหน้าที่ที่ "เล่น" คอมพิวเตอร์เป็นงานอดิเรก แต่การจะเป็นสะพานเชื่อมระหว่างคนที่ "ไม่ได้เรื่อง" สองกลุ่มนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เพื่อไม่ให้บทความแนะนำนี้เยิ่นเย้อเกินไป ก็ขอลงท้ายด้วยการเชิญทุกท่านที่สนใจอ่านบทความเต็มได้ที่ http://www.horauranian.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=382242&Ntype=2 ครับ