ปลายเดือนก่อนได้เล่าไว้แล้วว่า ด้วยเหตุฝนฟ้าตกครั้งใหญ่ทำให้ผมต้องสูญเสีย Palm Tungsten T ไปโดยไม่สามารถซ่อมหรือหาปาล์มใหม่ที่เป็นปาล์มเดี่ยวๆ ได้ ด้วยความเคยชินกับระบบ Palm ประกอบกับราคา Pocket PC ที่นับว่าสูง ในที่สุดจึงต้องกัดฟันซื้อ Palm Treo 650 มาใช้ในราคาที่หนักหนาพอๆ กัน และรู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ใช่สินค้ารุ่นใหม่เท่าใดนัก

ทุกวันนี้ยังรู้สึกคล้ายกับว่ามันเป็นการตัดสินใจที่เลวน้อยที่สุดมากกว่าจะเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุด

ไม่ใช่เพราะว่ามันเลยร้ายไร้ความดีอะไร แต่เพราะเดิมเคยชินกับการใช้ปาล์มแยกกับโทรศัพท์มือถือ และค่อนข้างจะแอนตี้การใช้โทรศัพท์ที่มีกล้องถ่ายรูปในตัวอีกต่างหาก แต่ตอนนี้กลายเป็นต้องเสียงบก้อนใหญ่เพื่อซื้อเจ้า Smart Phone ตัวนี้ ที่เป็นทั้งปาล์ม โทรศัพท์มือถือ และกล้องถ่ายรูป รวมอยู่ในตัวเดียวกัน

ลองมาดูข้อดีข้อเสียหรือข้อจำกัดที่ทำให้ผมค่อนข้างลำบากในการปรับตัวกับมันเป็นเรื่องๆ ไปนะครับ

ประการแรก ในฐานะที่มันเป็นปาล์ม ผมสามารถถ่ายข้อมูลเดิมจากเจ้า Tungsten ที่ Backup ไว้สดๆ ร้อนๆ ก่อนจะเจ๊งมาใช้ต่อได้อย่างง่ายดาย แต่ก็มีโปรแกรมเก่าบางโปรแกรมเหมือนกันที่ไม่สามารถรันบนเจ้า Treo ได้ ต้องเลิกใช้ไป แต่เป็นโปรแกรมที่ไม่สำคัญอะไรนัก

แต่พอมาถึงการใช้งานปกติประจำก็เป็นเรื่องเลย

เพราะเจ้า Treo มันไม่มีพื้นที่ให้เขียนอักษรด้วย Graffiti อีกแล้ว ต้องใช้ Thumb Keyboard แทน ซึ่งในการคีย์ข้อมูลภาษาอังกฤษก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรนัก เพราะมันวางเรียงตัวอักษรแบบ QWERTY ที่เราคุ้นเคยกันดี เว้นแต่ตัวเลขและตัวอักษรพิเศษบางตัวที่อยู่แถวบนสุดของแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ ถูกยุบไปรวมกับสามแถวที่เหลือ เวลาจะพิมพ์ต้องกดปุ่มพิเศษข้างใต้ตัว A ช่วย ทีนี้พอต้องพิมพ์ภาษาไทยที่ต้องใช้บ่อยกว่าเป็นไหนๆ นี่สิครับ สลับภาษาได้บ้างไม่ได้บ้าง พอสลับได้ปรากฏว่าไม่ได้เรียงตัวอักษรแบบเกษมณี หรือ ฟหกด ที่เราคุ้นเคย กลายเป็นลำดับกอไก่ขอไข่อะไรไปนู่น ต้องใช้แป้นพิมพ์ On Screen ที่จิ้มกับ Stylus ถึงจะเป็นแบบเกษมณี ซึ่งมีขั้นตอนการเรียกใช้ยุ่งยาก และบางโปรแกรมก็เรียกใช้ไม่ได้เลย

อีกปัญหาใหญ่คือใน Treo ไม่มีโปรแกรม Notepad ให้ผมจดอะไรด้วยลายมืออีกต่อไปแล้ว ต้องเสียเงินซื้อโปรแกรม BugMe! มาใช้ แต่โปรแกรมนี้ก็มีทีเด็ดตรงที่สามารถใช้เป็น Screen Capture ได้โดยใช้ร่วมกับโปรแกรม PopMe! ซึ่งใช้ได้ฟรีโดยไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม

ในฐานะที่มันเป็นโทรศัพท์มือถือ รูปร่างที่ใหญ่กว่าโทรศัพท์มือถือพื้นฐาน ทำให้รู้สึกอึดอัดกับการพกพามันอยู่ไม่น้อย ความที่รู้สึกว่ามันแพงกับความกลัวว่ามันจะหลุดร่วงลงเมื่อไหร่ก็ได้ ทำให้เกิดความหวาดระแวงตลอดเวลา

เรื่องชวนปวดหัวประการต่อมาคือบรรดาข้อมูลเบอร์โทรในซิมที่ผมบันทึกชื่อเป็นภาษาไทยไว้ พอใส่เข้ามาในเจ้า Treo มันกลายเป็นตัวรหัสภาษาอังกฤษไปหมด ยังดีที่ส่วนใหญ่เป็นข้อมูลเดียวกับที่มีอยู่ในปาล์มเดิมอยู่ด้วย เมื่อโอนข้อมูลเข้ามาก็ใช้โปรแกรม Contacts ในการโทรออกได้ทันที แต่ก็ยังมีปัญหาอีกนิดตรงที่เจ้า Contacts นี่มันจะเอานามสกุลขึ้นก่อนชื่อตามแบบชื่อฝรั่ง

ข้อมูลการโทรเข้าโทรออกทีแรกนึกว่าจะไม่มีให้ดูซะแล้ว คลำไปคลำมาอยู่เป็นวันๆ ถึงเจอวิธีเรียกมาดู แต่ก็คุ้มค่า หน้าจอขนาดใหญ่ของมันสามารถบอกข้อมูลต่างๆ ได้ครบถ้วนในหน้าจอเดียว ไม่ต้องเสียเวลากดไปกดมาเหมือนในมือถือเครื่องเล็กๆ เช่นเดียวกับเวลารับข้อความ SMS ที่ดูทีเดียวรู้เรื่อง

เวลาที่ต้องปิดเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ทำได้โดยการเลื่อนปุ่มด้านบนที่ตัวเครื่องทีเดียวเท่านั้น ไม่ต้องเข้าเมนูยอกย้อนเหมือนเครื่องมือถือบางรุ่น ส่วนเสียงเรียกเข้านั้น ไม่สามารถดาวน์โหลดมาใช้ได้อย่างแต่ก่อน (หรือจะเป็นข้อดีที่ไม่ต้องเปลืองเงินก็แล้วแต่มุมมอง) และเสียงริงโทนที่มีมาให้ก็น้อยมาก และไม่ค่อยถูกใจ ทางเดียวที่จะเพิ่มริงโทนเองได้คือใช้การอัดเสียง

ฟังก์ชันการถ่ายภาพนั้น มีค่าความละเอียดเดียว คือ 640*480 พิกเซล และซูมได้เพียง 1X กับ 2X เท่านั้น เรื่องแฟลชไม่ต้องพูดถึง เรียกได้ว่าเป็นทางเลือกเวลาลืมกล้องถ่ายรูปตัวเก่งเท่านั้น ผลงานเด็ดของมันคือภาพการทำอาหารด้วยกระทะไอคุ้กของแอมเวย์ที่ผมโพสต์ไว้เมื่อวันก่อน ส่วนการถ่ายรูปแล้วโพสต์ขึ้นเว็บเลยนั้นผมยังไม่ได้ลองศึกษา และคงไม่จำเป็นเท่าไหร่

เมื่อมันเป็นทั้งปาล์มและโทรศัพท์มือถือ ก็อาจมีข้อดี เช่น ในการพกพา การชาร์จแบตเตอรี่ ฯลฯ ก็ทำทีเดียวไปเลย รวมถึงการมีโปรแกรมดูเว็บไซต์ แต่ด้วยหน้าจอที่เล็กกว่าคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อปและโน้ตบุ๊ก ก็คงเป็นเพียงทางเลือกสุดท้ายเวลาเข้าเน็ตทางอื่นไม่ได้จริงๆ และข้อจำกัดก็เช่น ถ้าเจ๊งทีก็เจ๊งทั้งมือถือและปาล์มไปพร้อมกันเลย เวลากำลังใช้งานปาล์มแล้วเครื่องแฮงก์หรือรีเซ็ต ก็ทำให้โทรศัพท์ถูกปิดไปด้วย หรืออาจถูกสายเรียกเข้าขัดจังหวะขณะกำลังใช้ปาล์มทำอะไรสำคัญได้เสมอ เป็นต้น

สรุปว่า ในการใช้ Palm Treo 650 นั้น ด้านหนึ่งเหมือนได้ผู้ช่วยคนใหม่ที่ในภาพรวมแล้วเก่งกว่าผู้ช่วยคนเดิมหลายเรื่อง แต่ก็มีข้อจำกัดหยุมหยิมที่ทำให้ไม่ได้อย่างใจเหมือนผู้ช่วยคนเดิมอยู่หลายประการเหมือนกันครับ