บรรดานักศึกษาที่กำลังศึกษา โหราศาสตร์ยูเรเนียน ที่ สมาคมโหรแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ได้ติดต่อผมเกี่ยวกับโปรแกรมมาแต่เดือนก่อน ความที่เริ่มชินกับความคิดว่า ควรจะให้สินค้ามันขายได้ด้วยตัวมันเอง ก็เลยเสนอไปว่าจะนำโปรแกรมไปสาธิตให้ชมก่อน แต่ก็ผลัดกับเขาและตัวเองมาพอสมควร จนกระทั่งวันอาทิตย์นี้จึงได้หอบ Notebook ไปสาธิตให้เขาดูจริงๆ ซะที ในเวลาประมาณเที่ยงกว่าๆ ที่ชั้นล่างของอาคารเรียนโรงเรียนวัดใหม่อมตรส ย่านบางขุนพรหม

ประเด็นที่จะเล่ากันจริงๆ นั้นไม่ใช่เรื่องสรรพคุณของโปรแกรมตัวเองหรือการขายได้ไม่ได้ แต่อะไรบางอย่างได้ทำให้ผมนึกย้อนไปถึงยุคที่ผมไปเรียนโหราศาสตร์ยูเรเนียนกับ อาจารย์พลตรี ประยูร พลอารีย์ แม้ปัจจุบันสถานที่สอนของสมาคมโหรฯ จะย้ายจากตึกหอสมุดวัดบวรนิเวศวิหารมายังโรงเรียนวัดใหม่อมตรสดังที่กล่าว นักศึกษายูเรนียนกลุ่มนี้จะด้วยความบังเอิญหรืออะไรก็ตาม ยังสามารถเกาะกลุ่มกันได้จนเกือบจะจบหลักสูตรแล้ว ดูบางคนอายุก็น่าจะไล่เรี่ยกับเมื่อตอนที่ผมเรียนกับสมาคมฯ

และที่สำคัญคือคนเหล่านี้ยังมีความใสซื่อตามแบบผู้ที่กำลังศึกษาในแบบที่คนรุ่นผมเคยเป็น และหลายคนที่สำเร็จการเรียนโหราศาสตร์แล้วยังคงทำงานประจำอื่นๆ ก็ยังเป็นอยู่

มีบางรายบ้างเหมือนกันที่ภายหลังไปตั้งตนเป็นอาจารย์ ไปตั้งเป็นสำนัก การมีผลประโยชน์ขึ้นมาในภายหลังเช่นนี้ ทำให้เกิดความห่างเหินเหมือนแยกกันอยู่อยู่บ้างเหมือนกัน

ผลประโยชน์อาจเป็นเรื่องธรรมชาติของคนต้องกินต้องใช้ แต่หากเราลดการเอาเป็นเอาตายกับผลประโยชน์ แล้วมาพูดคุยกันเหมือนคนที่กำลังเรียนกันอยู่ คงทำให้วงการ โหราศาสตร์ยูเรเนียน ใกล้ชิดกันมากกว่านี้