อาจจะล่าช้าไปบ้าง แต่คงจะยังไม่ล่าช้าเกินไปที่จะกล่าวถึงพระราชดำรัสของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถฯ ในคืนวันที่ 11 สิงหาคม 2551 ที่ผ่านมา ที่ทรงกล่าวไว้ในตอนท้ายๆ ว่า เดี๋ยวนี้เมืองไทยไม่มีการเรียนการสอนประวัติศาสตร์กันแล้ว

(ผมได้อัญเชิญพระราชดำรัสเต็มๆ มาไว้ที่ Blog ของ www.iseehistory.com ที่พึ่งให้บริการใหม่หมาดๆ URL ของบทความอยู่ที่ http://iseehistory.socita.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=538710957&Ntype=1)

ในฐานะคนเคยเรียนประวัติศาสตร์จนถึงปริญญาโท แล้วดันไม่มีครอบครัว ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับวงการการศึกษาเลย ก็ได้แต่สงสัยมาตลอดว่าสมัยหลังๆ มานี้ เขายังเรียนประวัติศาสตร์กันมากน้อยแค่ไหน โดยเฉพาะประวัติศาสตร์ไทย จนมาได้ทราบจากพระราชดำรัสดังกล่าว

ถ้าอ่านตามตัวอักษรแล้วน่าตกใจว่าทำไมถึงไม่ได้มีการเรียนการสอนประวัติศาสตร์กันเลย แต่ยังอดคิดในแง่บวกนิดๆ ไม่ได้ว่า อาจจะมีสอนบ้าง แต่โดยปริมาณและคุณภาพมันยังไม่เพียงพอก็เป็นได้

มาดูนอกห้องเรียนกันบ้าง ในวงการหนังสือผมก็ยังเห็นหนังสือตำรับตำราทางประวัติศาสตร์วางขายในร้านหนังสือใหญ่ๆ อย่างต่อเนื่อง วารสารศิลปวัฒนธรรม ยังอยู่ยงคงกระพันมาตั้งแต่สมัยผมเรียน ยังไม่นับรวมถึงวารสารอื่นๆ ที่อาจจะไม่ใช่แนวประวัติศาสตร์ตรงๆ แต่ก็มีสาระและมีบทความประวัติศาสตร์ให้เห็นบ้าง เช่น สารคดี National Geographic ฉบับภาษาไทย ฯลฯ

เสียดายแต่ว่าหนังสือดีๆ เหล่านี้ยังถูกพวกนิตยสารวารสารบันเทิงไร้สาระบดบังอยู่เต็มแผง

ด้านเว็บไซต์นั้น ก่อนที่ผมจะเปิด www.iseehistory.com นั้น เคยลองสำรวจดู ปรากฏว่าแทบจะไม่มีเว็บด้านประวัติศาสตร์โดยเฉพาะเลย แต่ก็พอมีเว็บดีๆ และ Blog ดีๆ อีกหลายแห่งที่มีบทความด้านประวัติศาสตร์ให้อ่านอยู่บ้างเหมือนกัน

สถานการณ์คงไม่สิ้นหวังซะทีเดียว เพียงแต่ตอนนี้ ใครจะต้องทำอะไรต่อไปอย่างไร??? ช่วยกันคิดทีครับ